Περίπου ενάμιση μήνα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης ο Λευτέρης Αυγενάκης άρχισε να κάνει σαφείς τις προθέσεις του. Αυτή την περίοδο ο υπουργός έχει αλλεπάλληλες συναντήσεις με φορείς που εκπροσωπούν όσους δραστηριοποιούνται στην πρωτογενή παραγωγή έμμεσα ή άμεσα. Το συμπέρασμα που αποκομίζουν όσοι τον συναντούν είναι πως στόχος του κ. Αυγενάκη είναι να αλλάξει από τα θεμέλια του αγροδιατροφικό κλάδο της χώρας με τρόπο που θα τον κάνει πιο ανταγωνιστικό, δηλαδή ικανό να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος, όποιες κι αν είναι αυτές. Ο σχεδιασμός αυτός προέρχεται από το Μέγαρο Μαξίμου και ο κ. Αυγενάκης ως στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού είναι ο άνθρωπος που έχει αναλάβει να υλοποιήσει το σχεδιασμό.



Φαίνεται, λοιπόν, πως στο Μέγαρο Μαξίμου, θεωρούν ότι οι αγροτικές επιδοτήσεις είναι το κλειδί για τον ανασχεδιασμό της πρωτογενούς παραγωγής της χώρας. Γι' αυτό και σύντομα αναμένεται να μπουν σε εφαρμογή πολύ μεγάλες αλλαγές στην λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ίσως αυτές να μην είναι ορατές με την πρώτη ματιά. Άλλωστε καμία κυβέρνηση δεν βγαίνει να δηλώσει δημόσια πως έχει αστοχήσει πολιτικά. Ακόμη κι όταν αυτό είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της πληρωμής των αγροτικών επιδοτήσεων.



Έτσι το πέρασμα του ΟΣΔΕ (Ολοκληρωμένη Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου) στο κυβερνητικό ψηφιακό νέφος, αναδεικνύεται σε άμεσο κεντρικό πολιτικό στόχο της κυβέρνησης. Ώστε αυτή να έχει τον πλήρη έλεγχο στην διαχείριση των αγροτικών επιδοτήσεων. Το επόμενο βήμα θα είναι η κυβέρνηση να σπάσει κατεστημένα στην κατανομή και διαχείριση των αγροτικών επιδοτήσεων. Πρόκειται για στόχο εξαιρετικά φιλόδοξο, καμία από τις κυβερνήσεις που έθεσαν αυτό τον στόχο - τις δύο τελευταίες δεκαετίες -  δεν τα κατάφερε.



Με εργαλείο τις αγροτικές επιδοτήσεις, άμεσες και έμμεσες, έχουν δομηθεί επιχειρηματικοί όμιλοι, στο εμπόριο λιπασμάτων, αγροτικών εφοδίων και μηχανημάτων, αλλά και στο εμπόριο υπηρεσιών και επιστημονικής στήριξης. Κι όλα αυτά με την στήριξη συγκεκριμένων χρηματοπιστωτικών ομίλων. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις οι εταιρικοί αναπτυξιακοί σχεδιασμοί διαμόρφωσαν το στρατηγικό σχέδιο της χώρας για την νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική. Με συνέπεια ο σχεδιασμός να υπηρετεί συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα αλλά όχι ένας αναπτυξιακός σχεδιασμός της αγροτικής παραγωγής της χώρας. Φυσικά η κυβέρνηση δεν είναι αντίθετη με την ανάπτυξη των επιχειρήσεων, όμως θέλει να είναι εκείνη που θα βάζει τους όρους του παιχνιδιού.



Οι νέες πολιτικές επιλογές του Μεγάρου Μαξίμου για τον αγροδιατροφικό τομέα στηρίζονται στις παρακάτω παραδοχές:

α) Οι αγροτικές επιδοτήσεις τα επόμενα χρόνια θα μειωθούν δραματικά και είναι πιθανό να κοπούν εντελώς στα τέλη της τρέχουσας δεκαετίας.

β) Η επιστημονικοτεχνική εξέλιξη τα επόμενα χρόνια θα αλλάξει δραστικά την παραγωγική διαδικασία στο σύνολο των κλάδων της αγροτικής παραγωγής.

γ) Κλιματική κρίση και νέα ΚΑΠ επιβάλουν από τώρα την προετοιμασία και την προώθηση αλλαγών στην αγροτική παραγωγή.

δ) Ο αγροδιατροφικός τομέας τα επόμενα χρόνια θα είναι πεδίο μεγάλη κερδοφορίας κυρίως για τις μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου κατά συνέπεια η ανάπτυξη του μπορεί να συμβάλει στην συνολικότερη ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας.


Ο κ. Αυγενάκης έχει αποδείξει πως είναι ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών για τον Μέγαρο Μαξίμου. Ωστόσο τούτη η αποστολή είναι εξαιρετικά δύσκολη διότι είναι πολλά τα αβγά που πρέπει να σπάσει και πολύ αμφίβολη η επίτευξη του στόχου που έχει τεθεί.

Σε κάθε περίπτωση όταν στο βάλτο παλεύουν τα βουβάλια τα θύματα είναι τα βατράχια αυτό ισχύει για όλους τους εμπλεκόμενους με τον αγροδιατροφικό κλάδο.