Η συλλογή διηγημάτων «Το Κενό» της Γεωργίας Τσουκαλοχωρίτη βρίσκεται στην τελική δεκάδα υποψήφιων βιβλίων των βραβείων της γνωστής αλυσίδας βιβλιοπωλείων Public, στην κατηγορία ελληνικό διήγημα.
Μπορείτε να ψηφίσετε το βιβλίο στον παρακάτω σύνδεσμο και να στηρίξετε την προσπάθεια της Γεωργίας.
https://www.publicbookawards.gr/2023/vote2023.php?auto=1&CatID=4&id=654

Γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε στα Βατερά μέχρι που πήγε να σπουδάσει στην Αθήνα Αγγλική Φιλολογία, ενώ ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στις νευροεπιστήμες. Καλλιεργήθηκε από το σπίτι της στις τέχνες και τα γράμματα και μέσα της «βράζουν» όλα: Η σημαντική ανατροφή της, η αγάπη της για τον χορό και τη συγγραφή, τα όνειρά της, τα μπερδέματά της.

Μιλά στην καρδιά των 20ρηδων και μας μίλησε με την καρδιά της. Γι’ αυτό το «κενό» που συμβολίζει πολλά: Τις προσδοκίες που έχει ένα κορίτσι, ένα αγόρι στα 20 τους, τις προσδοκίες που έχουν από τα «νιάτα» συγγενείς και κοινωνία, όνειρα χωρίς μόνιμη και σταθερή εργασία, ανοίγματα καινούρια από την «επαρχία» στην Αθήνα. Κι όμως το κενό, όπως μας εξομολογείται δεν είναι μόνο αυτό, είναι και ένας χώρος που ανακουφίζει.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε ΟΛΗ τη συνέντευξη που μας παραχώρησε τον περασμένο Ιανουάριο:

Περίληψη του βιβλίου από το οπισθόφυλλο:
"Η φύση ολόκληρη, λοιπόν, συνίσταται από δύο πράγματα: από σώματα και από το κενό." (T. L. Carus)

Το κενό βιώνεται πότε ως έλλειψη και πότε ως κάθαρση. Οι χαρακτήρες της συλλογής κινούνται ανάμεσα σ' αυτούς τους εκ διαμέτρου αντίθετους άξονες, μέσα από σκηνές της καθημερινότητας. Κοινωνικές ανισότητες και βία από τη μία, φιλία και έρωτας από την άλλη.
Κοίταξα κάτω και δεν υπήρχε τίποτα.
Δεν μπορούσα να δω τίποτα. Έβλεπα μόνο ένα τεράστιο κενό. Μετά, η Νεφέλη με αγκάλιασε και με φίλησε στα μαλλιά.
Κάπως έτσι, σιγά σιγά, ένιωσα και πάλι μια κάποια ασφάλεια. Ένιωσα να μικραίνει λίγο αυτό το κενό.