Την Τρίτη 3 Σεπτέμβρη το απόγευμα πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση διαμαρτυρίας με μικροφωνική που καλούσε η Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ ενάντια στο Κ.Υ.Τ. της Μόριας με αφορμή το θάνατο του 15χρονου Αφγανού.

Σε ανακοίνωση που διένειμαν οι συγκεντρωμένοι υπογράμμιζαν μεταξύ άλλων ότι «το βράδυ του Σαββάτου, 24 Αυγούστου, έπειτα από συμπλοκή ανήλικων στην περιοχή του προστατευόμενου χώρου ασυνόδευτων ανηλίκων (safe zone) της Μόριας ένας 15χρονος Αφγανός σκοτώθηκε, άλλος ένας ανήλικος χτυπήθηκε σοβαρά, δύο ανήλικοι βρίσκονται προφυλακισμένοι ως δράστες. Για εμάς ηθικοί δράστες του εγκλήματος δεν είναι άλλοι από την ευρωπαϊκή ένωση και το ελληνικό κράτος, αφού η πολεμική ιδεολογία της Ευρώπης φρούριο γίνεται ο βασικός εμπνευστής των πολιτικών του ελληνικού κράτους, που σαν μοναδική απόκριση στις προσφυγικές ροές βλέπει τις φυλακίσεις, τη βία και το θάνατο.

Το περιστατικό αποτελεί σχεδόν φυσική κατάληξη του ‘δόγματος της ασφάλειας’ απέναντι στο προσφυγικό, της περιφρούρησης των ευρωπαϊκών συνόρων απέναντι στους εισβολείς.

Αντί για ασφαλή περάσματα, τα ευρωπαϊκά κράτη απαντάνε με Frontex και δολοφονίες των προσφύγων στη θάλασσα, οι οποίες ονομάζονται ναυάγια και ατυχή συμβάντα. Με τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας όλοι όσοι τελικά περνούν τα ελληνικά σύνορα υπόκεινται στον λεγόμενο «γεωγραφικό περιορισμό», με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό τους στα νησιά-φυλακές του Αιγαίου.

Η συγκεκριμένη πολιτική παράγει συνθήκες εξαθλίωσης καθώς χιλιάδες πρόσφυγες είναι αναγκασμένοι να περιορίζονται στα hot-spots των νησιών μέχρι να εξεταστεί το αίτημα τους για άσυλο.

Στους χώρους αυτούς, οι οποίοι εξαρχής οργανώνονται στη λογική της αποθάρρυνσης όσων αναζητούν στα ευρωπαϊκά κράτη ένα ασφαλές καταφύγιο απέναντι στις βίαιες συνθήκες που τους/τις εκτοπίζουν, χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται χωρίς καμία μέριμνα για την αξιοπρεπή τους διαβίωση, με μοναδικό μέλημα τον έλεγχο και την αστυνόμευσή τους. Η πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες, νομική υποστήριξη, εκπαιδευτικά προγράμματα και ένταξη είναι περιορισμένη και επαφίεται στα προγράμματα των διαφόρων ΜΚΟ που άδραξαν την ευκαιρία να γιγαντωθούν μέσα στη συνθήκη της λεγόμενης προσφυγικής κρίσης. Παράλληλα υπάρχει ανεπαρκής πληροφόρηση για τις συνθήκες εντός των hot-spots και των διαδικασιών που οι πρόσφυγες θα ακολουθήσουν.

Έτσι, όλο και περισσότερο η ανθρώπινη ύπαρξη απαξιώνεται και στη θέση της έρχεται η λογική των «ζωών που αξίζουν να ζουν και αυτών που δεν αξίζουν να ζουν». Τα hot-spots είναι χώροι που οι αντιπαραθέσεις λύνονται κυρίως μέσα από την βία της αστυνομίας και το δίκαιο του ισχυρότερου. Εντός τους, πέρα από την συστηματική εξαθλίωση, οι πρόσφυγες έρχονται αντιμέτωποι με την καθημερινή υποτίμηση των ζωών τους μέσα από την καταστολή, τα συρματοπλέγματα και τις πολιτικές ελέγχου. Και σε αυτό το παιχνίδι ο ρόλος των ΜΚΟ είναι η ωραιοποίηση της εξαθλίωσης και της βίας, η ένδυσή τους με πέπλα ανθρωπισμού».

Τα αιτήματα της συγκέντρωσης είχαν ως εξής: «Απαιτούμε το άμεσο κλείσιμο του hot-spot της Μόριας.
• Απαιτούμε την άμεση απομάκρυνση των ασυνόδευτων ανηλίκων σε κατάλληλες και ασφαλείς δομές.
• Να γίνει άρση του γεωγραφικού περιορισμού για όλες και όλους τους πρόσφυγες.
• Να καταλογιστούν ευθύνες στον εισαγγελέα και να πραγματοποιείται ορθά η επιτροπεία.
• Να καταλογιστούν ευθύνες στον διοικητή της Μόριας, στο αρμόδιο υπουργείο και στους αρμόδιους φορείς συνδιαχείρισης».