Η μάγμα είναι, λέει, η διάπυρη ύλη που υπάρχει μέσα στη γη και βγαίνοντας με τη μορφή της λάβας, εκτονώνεται…

Από το 1996 οι «Μάγμα» τραγουδούν σε όλη τη Λέσβο, έχοντας κατοχυρώσει την παρουσία τους σε πλήθος φεστιβάλ και συναυλιών, ενώ το… «πρόσωπό» τους, θα έλεγε κανείς αναμφισβήτητα ότι είναι ο Γιάννης Μυκονιάτης: «Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους φίλους μας που βρίσκονται από την πρώτη στιγμή δίπλα μας. Άλλοι με οικογένειες, άλλοι πέθαναν. Μέσα σε αυτά τα 23 χρόνια, αλλάξαμε εμείς, άλλαξε όλο το νησί, αλλά συνεχώς οι φίλοι μας στηρίζουν και έρχονται καινούριοι φίλοι. Και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό, πολεμώντας τις αντιξοότητες».

Το πρώτο τους live ήταν στις «Σειρήνες», στα Λαδάδικα (σ.σ. βρίσκονταν πάνω από το σημερινό «Παράταιρο») στις 14 Δεκεμβρίου 1997. Εκτός από τον Γιάννη Μυκονιάτη, σταθερά από τότε στο μουσικό σχήμα έχει μείνει ο Γιάννης Βαφειώτης, γνωστός για τις δεξιότητές του στα πλήκτρα. Ο Μπάμπης Μακρής, στην κιθάρα και τη φωνή μπήκε στο σχήμα το 1999, ενώ η φωνή- γνωστή σε όλο το νησί- της Μαρίας Κουρούτσαλτη ήρθε στη συνέχεια. Ζευγάρι με τον Μυκονιάτη, η Μαρία, ξυπνούν και οι δυο τους με μουσική, κοιμούνται με μουσική, ζουν με αυτή.

Στο μπάσο σήμερα είναι ο Αλέξανδρος Σπάθης και η Γιολάντα- Γιολάντα είναι στα τύμπανα. Στους «Μάγμα» θα δούμε κατά καιρούς να συμμετέχουν ο Χρήστος Κουντσούρος, ο Θεολόγος Σίμος.

Δεν υπάρχει μέρος που να μην έχουν παίξει οι «Μάγμα» σε όλο το νησί. Και δεν έχουν αρνηθεί ποτέ να παίξουν για καλό σκοπό. «Όποτε μας χρειάζονται είμαστε εκεί. Βέβαια δεν είναι όλοι εκεί για εμάς» λέει με παράπονο ο Γιάννης Μυκονιάτης, μιλώντας γενικώς εκ μέρους των μουσικών σχημάτων. Οι «καλές εποχές» ήταν για κείνον όταν οι Δήμοι ήταν 13, όπου έπαιζαν παντού, πλην εκείνου της Μήθυμνας.

Έχουν συνείδηση επαγγελματία και ό,τι χρήματα παίρνουν τα επενδύουν στον εξοπλισμό τους. Για παράδειγμα τα πλήκτρα του Γιάννη Βαφιώτη κόστισαν γύρω στα 1000 ευρώ, «τσουχτερό» ποσό για καιρούς κρίσης!

Μισή ζωή κι ακόμα…

«Είναι πάνω από τη μισή ζωή μου οι Μάγμα» λέει η Μαρία Κουρούτσαλτη. «Τους έζησα από την πρώτη στιγμή, λάτρευα τη μουσική που έπαιζαν», λέει. Φοβόταν στην αρχή, δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της, αλλά το 2004 έκανε οντισιόν- η μόνη που έκανε για να μπει στην μπάντα- και φυσικά την πήραν. Ο καθένας τους είναι διαφορετικός χαρακτήρας, είναι δύσκολο να ταιριάξουν τον χρόνο τους για την πρόβα, αλλά τα καταφέρνουν γιατί αγαπούν αυτό που κάνουν.

Τον… ενοχλούσαν!

Ο Γιάννης Βαφειώτης από τα 14 του έκανε live στη δεύτερη καντίνα, συμμετέχοντας στα… καλλιστεία της εποχής, με ποπ τραγούδια, Βίσση, Καρβέλα, Χαριτοδιπλωμένο και Μπίγαλη! Μπήκε στους «Μάγμα» αφού τον… ενόχλησε πολλές φορές ο Γ. Μυκονιάτης. Το σκεφτόταν και το ξανασκεφτόταν για να μπει στο σχήμα. «Κάποια στιγμή, είχαμε ένα μαγαζί στην αγορά, περνάει ο Γιάννης με τη Μαρία, σταματά ο Γιάννης με τη μηχανή. Τον βλέπω εγώ λέω… “Παναγίτσα μου, πώς είναι έτσι;”»! Τον περίμεναν για μήνες, ρωτούσαν ξαναρωτούσαν και τελικά τον κατάφεραν. Πήγε στο στούντιό τους, το «Υποβρύχιο», ήταν 20 χρονών ο Γ. Βαφειώτης το 1996, έμεινε έξω από την πόρτα ακούγοντας τη μουσική και ενθουσιάστηκε.

Το αστείο ήταν ότι θεωρούσε ότι τα τραγούδια που έπαιζαν- για πολύ καιρό το θεωρούσε- ότι ήταν των «Μάγμα» ενώ ήταν ξένων συγκροτημάτων! Έχουν όμως και δικά τους τραγούδια, με το πρώτο τους το 2009, το Blue Eyes που το δημιούργησαν για να παίξουν λίγο πριν τους Scorpions στο Κάστρο της Μυτιλήνης. Ήταν η χρυσή εποχή της δημιουργίας κομματιών, τα οποία, ωστόσο, πρέπει να ηχογραφήσουν για να μη χαθούν. Και βέβαια έχουν «ανοίξει» και άλλες συναυλίες, μεγάλων καλλιτεχνών, όπως του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, αλλά και του Τζίμη Πανούση.

Όταν κρατά κιθάρα δεν μπορεί να μην παίζει, ό,τι και να γίνει. Ο λόγος για τον Μπάμπη Μακρή. Ο ίδιος δεν θα ξεχάσει πριν από 10 χρόνια περίπου που οι Μάγμα έπαιζαν με τη λέσχη Μοτοσικλετιστών σχεδόν βδομάδα παρά βδομάδα. Όταν η ροκ μουσική τους συνδυάζονταν με την είσοδο των χαρλεάδων στο μαγαζί, κάτι που έγινε στην Καλλονή, αλλά και στην Ερεσό, με Τούρκους μοτοσυκλετιστές και έξι ώρες… συναυλίας!

Και μέσα σε αυτά τα 23 χρόνια των «Μάγμα» γεννήθηκαν και άλλα μουσικά σχήματα με τους ίδιους ανθρώπους, περιλαμβάνοντας και άλλους καλλιτέχνες. Είναι οι «ΒΟΥΡ», οι «Blues Brothers» και άλλα… Είναι μια οικογένεια που μεγαλώνει και μεγαλώνει κι εμείς είμαστε εδώ για να τους ακούμε και να λικνιζόμαστε χορεύοντας με μπύρα ή χωρίς…

To κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΠΛΑΤΕΙΑ. Οι φωτογραφίες είναι του Μύρωνα Παυλή.