των ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ και ΑΝΘΗΣ ΠΑΖΙΑΝΟΥ

Γροθιά στο στομάχι της φαινομενικά «μικρής και ήσυχης» κοινωνίας της Λέσβου, είναι οι καταγγελίες τριών Μυτιληνιών γυναικών (ολόκληρη η καταγγελία δημοσιεύεται παρακάτω), οι οποίες έπειτα από 16 χρόνια βρήκαν το κουράγιο να δημοσιοποιήσουν τη σεξουαλική παρενόχληση που υφίσταντο από συνταξιούχο καθηγητή που τους έκανε ιδιαίτερα μαθήματα την περίοδο που ήταν μαθήτριες στο Λύκειο, πριν από τις πανελλαδικές εξετάσεις.

Οι τρεις κοπέλες, ενήλικες πια, έχοντας σταθεί στα πόδια τους, με καριέρες, δουλειές, μακριά από το νησί μας, και με αφορμή τα δεκάδες περιστατικά παρενόχλησης και κακοποίησης που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας, αποφάσισαν να ενώσουν τις φωνές τους με τη φωνή όλων των γυναικών που είναι θύματα ανάλογων καταστάσεων.

Όταν προσέγγισαν τις συντάκτριες του «Ν» και μίλησαν για την εμπειρία τους, ξεκαθάρισαν ότι στόχος τους δεν είναι η εκδίκηση του θύτη, εξάλλου το αδίκημα της ασέλγειας έχει παραγραφεί,  αλλά η ενδυνάμωση όλων των γυναικών κάθε ηλικίας που έχουν δεχθεί παρενόχληση σε διάφορες φάσεις της ζωής τους.

Τα περιστατικά που περιγράφουν οι τρεις γυναίκες, λυγίζουν ακόμη και τον πιο ψύχραιμο ακροατή. Μέσα από την ιστορία τους, αναδεικνύεται η φιγούρα ενός ισχυρού άνδρα, μορφωμένου, με αναγνώριση στην κοινωνία για τις επιστημονικές του γνώσεις και την εκπαιδευτική του επάρκεια. Ο άνθρωπος αυτός, δεν δίσταζε να εκμεταλλευτεί την εμπιστοσύνη των κοριτσιών και των οικογενειών τους. Πλησίαζε τα κορίτσια στη διάρκεια του μαθήματος, δήθεν ως φίλος και δικός τους άνθρωπος, τις συμβούλευε να μην έχουν σχέσεις με αγόρια και να αφοσιωθούν στο διάβασμα, ενώ την ίδια ώρα άπλωνε τα χέρια του στο σώμα των ανήλικων μαθητριών χωρίς φυσικά τη συναίνεσή τους.

Τα κορίτσια, σοκάρονταν, αντιδρούσαν, με κάθε τρόπο. Μηχανεύονταν διάφορους τρόπους για να τον εμποδίσουν ενώ αυτός προσπαθούσε να τις απομονώσει και να τις βάλει να καθίσουν στα πόδια του. Μέχρι που δεν άντεξαν άλλο. Ξέσπασαν, μίλησαν στις μητέρες τους και απομακρύνθηκαν. Αθόρυβα, χωρίς καταγγελίες στην αστυνομία, χωρίς «σκάνδαλα» σε μια κοινωνία που μέχρι την υπόθεση της Σοφίας Μπεκατώρου και την καταιγίδα των καταγγελιών και του κινήματος #metoo που ακολούθησε, θα εξέθετε τις ίδιες, αντί τον καθηγητή.

Σημαντικό είναι ότι το κοινό τους τραύμα μοιράστηκαν μεταξύ τους, κατανοώντας ότι η δήθεν πατρική συμπεριφορά του καθηγητή ήταν παραβιαστική. Το 2004 έως το 2006, όταν σημειώνονταν κατ επανάληψη οι ασελγείς πράξεις που μας καταγγέλλουν, μπορεί να μοιάζει πολύ μακρινό, όμως η Ελλάδα ήταν ήδη μια καθόλα ευρωπαϊκή χώρα στην αυγή του 21^ου αιώνα.

Και τότε όμως, όπως και σήμερα, και ενώ το έχουν προτείνει οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των δασκάλων και των καθηγητών στην ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, δεν έχει ενταχθεί το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία. Οι έννοιες της συναίνεσης, της παραβίασης, των ορίων του σώματος, η κατάχρηση εξουσίας δεν γίνονται κτήμα των παιδιών στα σχολεία, για να το καταγγείλουν ανοιχτά χωρίς να στιγματίζονται.

Την ίδια ώρα η κουλτούρα βιασμού ζει και βασιλεύει. Είναι χαρακτηριστικό, αυτό που μας λένε οι τρεις γυναίκες, ότι φορούσαν φαρδιά ρούχα, προκειμένου να μην «προκαλέσουν» οποιαδήποτε κίνηση του δράστη- ο οποίος φυσικά φέρει καθόλα την ευθύνη των ασελγών πράξεών του, τουλάχιστον ηθικά, αφού νομικά έχουν παραγραφεί- είτε εκείνες φορούσαν στενές είτε φαρδιές μπλούζες!

Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι ο συγκεκριμένος εκπαιδευτικός, εφάρμοζε τις μεθόδους του, σε πολλά κορίτσια μαθήτριές του, σχεδόν σε όλη της διάρκεια της καριέρας του. Υπάρχουν υπόνοιες ότι δεκάδες κορίτσια, πριν και μετά από την περίοδο, που περιγράφουν οι τρεις νεαρές γυναίκες,  αναγκάσθηκαν να καθίσουν στα πόδια του και να υποστούν τα σιχαμερά αγγίγματά του, ακόμη και χαστούκια σε κάποιες περιπτώσεις, όταν δεν ενέδιδαν στα δήθεν πατρικά του χάδια.

Επειδή η δική τους υπόθεση έχει παραγραφεί λόγω της πενταετίας που παρήλθε από τα αδικήματα για τα οποία καταγγέλλεται ο συνταξιούχος καθηγητής, οι τρεις γυναίκες προτρέπουν να μιλήσουν νεότερες συμμαθήτριες τους για ότι και από όποιον έχουν υποστεί ώστε να οδηγηθούν οι υποθέσεις στη Δικαιοσύνη.

Η καταγγελία των τριών γυναικών αυτούσια, όπως συντάχθηκε από τις ίδιες χωρίς διαφοροποιήσεις και αλλαγές

«Αν ρωτάς γιατί δεν μίλησα τόσο καιρό…»

Aν ρωτάς γιατί δεν μίλησα τόσο καιρό, σκέφτηκες ότι ίσως δεν το θυμήθηκα τώρα αλλά ότι ποτέ δεν το ξέχασα και τώρα βρήκα το θάρρος να το πω;

Σκέψου πριν κρίνεις αβίαστα.

Είμαστε 3 ενήλικες γυναίκες, απόφοιτες σχολών θετικών επιστημών με καταγωγή από τη Λέσβο.

Το διάστημα 2004-2006 ήμασταν ανήλικες μαθήτριες λυκείων της Μυτιλήνης. Σήμερα ενώνουμε τις φωνές μας και παίρνουμε δύναμη η μια από την άλλη για να γνωστοποιήσουμε την σεξουαλική παρενόχληση που βιώναμε παράλληλα.

O συνταξιούχος τότε, καθηγητής Φυσικής είχε κοινωνική και διδακτική αναγνωρισιμότητα. Ήταν γνωστό ότι οι μαθητές του είχαν επιτυχίες σε σχολές θετικών επιστημών. Με γνώμονα αυτά, οι γονείς μας τον επέλεξαν και εμπιστεύτηκαν να μας κάνει ιδιαίτερο μάθημα σε γκρουπ τριών ατόμων.

Ξεκίνησε λέγοντας ότι θέλει να είναι κοντά στους μαθητές του και μας έκανε διάφορες προσωπικές ερωτήσεις. Οι ερωτήσεις γινόταν όλο και πιο άβολες και συγκεκριμένες, εστιάζοντας στις σεξουαλικές μας επαφές, είτε είχαμε είτε όχι. Φυσικά οι ερωτήσεις συνδυαζόταν με αγγίγματα στα επίμαχα σημεία (στήθος, γεννητική περιοχή).

Κάποιες φορές γινόταν αφόρητος γιατί απαιτούσε να κάτσουμε στα πόδια του, δήθεν για να μας ηρεμήσει από το άγχος. Για να «ηρεμήσουμε» έπρεπε να μας κάνει μασάζ στα πόδια και στον αυχένα, επεκτεινόμενος στο να ακουμπάει ακόμα και εσώρουχα.

Έδειχνε σχεδόν εμμονικός, προσπαθώντας να μάθει λεπτομέρειες σχετικά με το τι μας προκαλούσε διέγερση. Δε δίστασε να χαστουκίσει μια από εμάς επειδή του έφερε αντίρρηση όταν της ζήτησε να κάτσει στα πόδια του, με αποτέλεσμα η κοπέλα να σταματήσει τα μαθήματα.

Νιώθαμε τόσο άβολα που φοράγαμε φαρδιά ρούχα ώστε να μη προκαλέσουμε παραπάνω αγγίγματα από αυτά που ήδη δεχόμασταν. Με αφορμή κάποιο λάθος που κάναμε στο μάθημα απομόνωνε καθεμία ξεχωριστά και προέβαινε στα προαναφερθέντα.

Όλα αυτά ήταν μέρος ενός μεθοδευμένου χειρισμού ώστε να αμφιβάλουμε για τις κινήσεις του, ενώ ήταν ξεκάθαρη σεξουαλική παρενόχληση. Βρισκόταν σε θέση ισχύος ως ο Καθηγητής και το εκμεταλλεύτηκε.

Κάποιοι από τους γονείς ήταν ενημερωμένοι, λόγω όμως της κλειστής κοινωνίας και του φόβου του στιγματισμού δεν κινηθήκανε νομικά. Για μας νομικά έχει παραγραφεί.

Ο στόχος μας είναι η κοινωνική αλληλεγγύη και ευαισθητοποίηση σε θέματα σεξουαλικής παρενόχλησης.

Αν σου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο μη διστάσεις να μιλήσεις, βρες τη δύναμη όπως βρήκαμε εμείς τη δύναμη η μια από την άλλη.

Καμία μόνη.

 #metoo