Αθώο ομόφωνα έκρινε σήμερα Τετάρτη γνωστό παλαιοπώλη και συλλέκτη της Μυτιλήνης κατηγορούμενο για το βαρύτατο αδίκημα της υπεξαίρεσης μνημείων ιδιαίτερα μεγάλης αξίας από δράστη  που τελεί την εν λόγω αξιόποινη πράξη κατ’ επάγγελμα και συνήθεια.

Ο 67χρονος σήμερα παλαιοπώλης είχε συλληφθεί στις 17 Ιανουαρίου του 2008 όταν πολυμελές κλιμάκιο της Αστυνομίας από την Αθήνα συνοδευόμενο από αρχαιολόγους του Υπουργείου Πολιτισμού παρουσία Εισαγγελέα μπήκε στο κατάστημα του στο οποίο και όπως υποστηρίχθηκε στην πράξη σύλληψης του, βρέθηκαν 152 αρχαία αντικείμενα μεγάλης αξίας. Το γεγονός είχε γίνει αποδεκτό από μέσα ενημέρωσης τότε που είχαν παρουσιάσει την είδηση ως σημαντική επιτυχία σύλληψης μεγάλου αρχαιοκάπηλου. 

Ο παλαιοπώλης που από την πρώτη στιγμή υποστήριζε την αθωότητα του αφέθηκε στη συνέχεια ελεύθερος με περιοριστικούς όρους και μεγάλες οικονομικές εγγυήσεις ενώ η όλη υπόθεση και ιδιαίτερα η απαγόρευση εξόδου του από τη χώρα του στέρησε σημαντικά οικονομικά έσοδα δεδομένου του ότι διατηρούσε πέραν του παλαιοπωλείου και κατάστημα εμπορίας εισαγόμενων από το εξωτερικό προϊόντων. Και το γεγονός αυτό μαζί με την κατασυκοφάντηση του στην τοπική κοινωνία οδήγησε στην οικονομική του καταστροφή.

Η πρώτη δίκη έγινε 10 χρόνια μετά τη σύλληψη του το 2018 όταν και αποδείχθηκε ότι τα 152 αρχαία αντικείμενα ήταν τελικά 15 συνολικής αξίας κατ’ εκτίμηση περί τα 2.900 ευρώ. Δηλαδή 137 από τα αντικείμενα που είχαν κατασχεθεί από αρχαιολόγους ως αρχαία αντικείμενα .... δεν ήταν αρχαία! Και ο παλαιοπώλης απόφοιτος μέσης τεχνικής σχολής υποστηρίχθηκε ότι συνελήφθη γιατί έπρεπε να διακρίνει τι ήταν αρχαία και τι όχι!

Το δικαστήριο όμως έκρινε ότι ο παλαιοπώλης θα έπρεπε να ταλαιπωρηθεί κι άλλο και του επέβαλλε την εξοντωτική για τέτοια υπόθεση ποινή της κάθειρξης πέντε ετών ευτυχώς με αναστολή.

Η σημερινή διασικασία

Στη σημερινή δίκη αποδείχθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι τα 15 τελικά αντικείμενα ήταν θραύσματα από αγγεία ή μαρμάρινα αντικείμενα που υπήρχαν εκεί από προηγούμενη χρήση των εγκαταστάσεων της επιχείρησης του κατηγορουμένου ως βιοτεχνία αλίπαστων. Επρόκειτο για μαρμάρινα γουδιά και μαρμάρινα τμήματα που εχρησιμοποιούντο στο Μεσοπόλεμο και αργότερα μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1980 για το σπάσιμο αλατιού και ως βάρη σε συσκευασίες παστών, διάσπαρτα σε όλη την περιοχή βόρεια της Μυτιλήνης που ταυτίζεται με την νεκρόπολη της βόρειας αρχαίας Μυτιλήνης.

Παρά την πρόταση της Εισαγγελέως της έδρας να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος το δικαστήριο ομόφωνα έκρινε ότι η ηθική και οικονομική καταστροφή του συμπολίτη μας επί 14 ολόκληρα χρόνια ήταν επιτέλους αρκετή και τον έκρινε ομόφωνα αθώο από κάθε κατηγορία.

Συνήγοροι υπεράσπισης ήταν ο δικηγόρος Μυτιλήνης Χάρης Πέτσικος και ο δικηγόρος Θεσσαλονίκης Χάρης Λαδής. Στη δίκη παρέστη ως πολιτική αγωγή και δικηγόρος του δημοσίου το οποίο ας σημειωθεί ότι διεκδικούσε για αντικείμενα εκτιμώμενης αξίας 2.900 ευρώ αποζημίωση 5.000 ευρώ!