Ο Σπύρος Παυλής που έφυγε πλήρης ημερών χθες Κυριακή γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1924. Ο πατέρας του Γιάννης, ήταν φούρναρης .

Είχε μόλις αποφοιτήσει από το εξατάξιο Γυμνάσιο, όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Λέσβο. Μην αντέχοντας το ναζιστικό ζυγό επιχείρησε το 1941, σε ηλικία 17 ετών, το παράτολμο πέρασμα στις απέναντι Μικρασιατικές ακτές και την περιπετειώδη μετάβαση στη Μέση Ανατολή. Εκεί εντάχτηκε στον Ελληνικό Στρατό και πολέμησε τις δυνάμεις του Άξονα. Πήρε μέρος στη μάχη του Ελ Αλαμέιν κι αργότερα του Ρίμινι. Επί τέσσερα χρόνια η οικογένεια του δεν γνώριζε που βρίσκεται κι αν ζει.

Επέστρεψε στη Μυτιλήνη μετά τη συντριβή των χιτλερικών. Έχασε μικρός τον πατέρα του κι η μητέρα του με τις δυο αδερφές του αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στις ΗΠΑ. Σπούδασε στη Δημόσια Σχολή Δημόσιας Υγείας και διορίστηκε στην Υγειονομική Υπηρεσία, που τότε έδινε στη Λέσβο σκληρή μάχη με την ελονοσία. Συνταξιοδοτήθηκε με το βαθμό του προϊσταμένου.

Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και διετέλεσε πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας «Μυτιλήνη» που προήλθε από συγχώνευση των ποδοσφαιρικών ομάδων «Αιολικός» και «Α.Ε. Μυτιλήνη». Για ένα διάστημα ήταν πρόεδρος της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Αρχιπελάγους. Ήταν δεινός  ερασιτέχνης ψαράς, κηπουρός και ελαιοκαλλιεργητής.

Με τη γυναίκα του Καίτη απέκτησαν δυο παιδιά, τον Γιάννη και τη Σοφία, φαρμακοποιούς. Αξιώθηκε να δει τέσσερα εγγόνια και τέσσερα δισέγγονα.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Τετάρτη, στις 3 το μεσημέρι, στον Άγιο Θεράποντα.

Η οικογένειά του παρακαλεί να τηρηθούν αυστηρά τα μέτρα πρόληψης του COVID και για όσους θέλουν να τιμήσουν τη μνήμη του, αντί στεφάνου να ενισχύσουν το Σύλλογο Αιμοδοτών Λέσβου.