Ένα δισέλιδο, σκέτο περιβόλι, είναι το πρόγραμμα της «Ανταρσίας στο Αιγαίο – Αντικαπιταλιστική Αριστερά», όπως κυκλοφόρησε και μοιράζεται ήδη στη Λέσβο. Θα ήθελε πολυσέλιδο, κυριολεκτικά, κείμενο για να απαντηθούν τα όσα αντιεπιστημονικά αλλά και όσα γλαφυρά αναφέρονται σε αυτό το πρόγραμμα. Θα περιοριστούμε σε τρία από τα «άνθη» αυτού του κήπου θεωρώντας πως και μόνο από αυτά μπορούν να βγουν τα αναγκαία συμπεράσματα από κάθε καλοπροαίρετο αναγνώστη του ως άνω προγράμματος.

1. Στο σφαιρίδιο που αναφέρονται στο προσφυγικό, ενώ ξεκινούν με το στόχο να ανατραπεί η αντιπροσφυγική πολιτική της Ε.Ε. και των ελληνικών κυβερνήσεων σε αυτό το ζήτημα, αποφεύγουν – όπως ο διάβολος το λιβάνι; - να αναφέρουν τη θέση «απεγκλωβισμός όλων των προσφύγων από τα νησιά» καθώς και τη θέση «να κλείσουν όλα τα Hot spots στα νησιά και σε όλη την Ελλάδα». Αλήθεια πως θα ανατρέψουν την πολιτική αυτή αν δεν παλεύουν αυτούς τους δύο στόχους; Δεν αποτελούν ο εγκλωβισμός των προσφύγων στα νησιά και η λειτουργία αυτών των απαράδεκτων φυλακών ψυχών την υλοποίηση, στην πράξη, της ουσίας της αντιπροσφυγικής πολιτικής τους; Πόσο αντιπαλεύεις αυτήν την πολιτική όταν τηρείς «σιγήν ιχθύος» για τους δύο αυτούς στόχους, που τους έχει αγκαλιάσει και αγωνίζεται για αυτούς το μαζικό κίνημα στα νησιά του Αιγαίου, με σημαντικές έως και μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις τα τελευταία δύο χρόνια;

2. Ασκούν κριτική στα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης στο Βόρειο Αιγαίο και στους Δήμους γιατί – λένε – επιδιώκουν να ασκήσουν «αριστερή διαχείριση», όπως έκανε και ο δήμαρχος Πάτρας κ. Πελετίδης. Κουνάνε, δηλαδή το δάκτυλο στο ΚΚΕ και τους Κομμουνιστές υποψήφιους δημάρχους και περιφερειάρχες γιατί επιδιώκουν την … «αριστερή διαχείριση». Ας αφήσουμε στην άκρη το τι επιδιώκει το ΚΚΕ – τα κείμενά του είναι πολύ αναλυτικά σε αυτό το θέμα – και ας δούμε τι επιδιώκουν οι ίδιοι γιατί πάνε να μας τρελάνουν. Μα καλά, καταγγέλλουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους για «αριστερούς διαχειριστές» όταν το ίδιο το πολιτικό πρόγραμμα της «Ανταρσίας» μιλά ξεκάθαρα για αριστερή κυβέρνηση μέσα στον καπιταλισμό σαν απαραίτητο ενδιάμεσο στάδιο προς το σοσιαλισμό  που, μάλιστα, προβλέπουν πως θα βοηθήσει και την …σοσιαλιστικοποίηση της κοινωνικής συνείδησης; Τι είδους «τρικυμία εν κρανίω» είναι αυτή;

3) Τέλος, άλλο ένα «άνθος», με μπόλικη αντιεπιστημονική γύρη,  αποτελεί η πρώτη ακριβώς φράση του κειμένου αυτού: «Λαέ του Βόρειου Αιγαίου, η καπιταλιστική κρίση συνεχίζεται και βαθαίνει». Καλά, τίποτα δεν έχουν ακούσει για τον κύκλο της καπιταλιστικής οικονομίας, όπου μία από τις φάσεις του είναι η κρίση η οποία υποχρεωτικά, μετά από κάποια περίοδο, ακολουθείται από τη φάση της ανάκαμψης – έστω και αναιμικής, όπως συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας; Δεν μελετούν τα στοιχεία της οικονομίας που δείχνουν ακριβώς πως βρισκόμαστε στη φάση μια ασθενικής, ασταθούς  αλλά πάντως ανάκαμψης; Πως μπορούν με τέτοιες αναλύσεις και εκτιμήσεις να χαράξουν σωστή γραμμή αντιμετώπισης ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ της έστω και αναιμικής παραγωγικής ανάκαμψης, που είναι υπέρ της κερδοφορίας των πολυεθνικών επιχειρήσεων και μονοπωλίων και σε βάρος των λαϊκών αναγκών, όταν έχουν την εκτίμηση πως δεν υπάρχει καν πορεία έστω και ασθενούς παραγωγικής ανασυγκρότησης, αλλά είμαστε ακόμα μέσα στη φάση της κρίσης που, μάλιστα, βαθαίνει; Πώς να πείσουν τα λαϊκά στρώματα πως το αίτημα για αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις κλπ είναι ρεαλιστικό όταν βρισκόμαστε ακόμα στη φάση μιας κρίσης, που συνεχίζει να βαθαίνει; Πόσο έξω θα πέφταμε αν ισχυριζόμαστε πως αυτό που συνεχίζει και βαθαίνει είναι η «τρικυμία εν κρανίω» που έχουν τα στελέχη τους;

Η ζωή έχει αποδείξει πως αυτό το «αντικαπιταλιστική αριστερά» είναι μια αποκριάτικη μάσκα ίδιας πολιτική αξίας με αυτό το «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ. Η απομάκρυνση από τις γραμμές τους μελών και στελεχών τους σε όλη την Ελλάδα και η προσέγγισή τους με το ΚΚΕ και τα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης δείχνει πως ο κόσμος τους έχει πάρει χαμπάρι. Το αποτέλεσμα των εκλογών θα το δείξει περίτρανα.

Βασίλης ΑΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

Γραμματέας Τομεακής Επιτροπής Λέσβου του ΚΚΕ