Και κάπου εκεί, που έπινες αμέριμνα τον καφέ σου στην παραλία τον Αύγουστο και χάζευες με καμάρι το εξάχρονο βλαστάρι σου να παίζει με τα κουβαδάκια του στην παραλία, ακούς τη φωνή της κολλητής σου και νονάς του αγαπημένου σου παιδιού από το τηλέφωνο να σε ρωτάει… «λοιπόν τι τσάντα θα πάρουμε για το μικρό μας φέτος στην πρώτη δημοτικού; Θέλετε ήρωες κινουμένων σχεδίων; Έχετε προτίμηση στο χρώμα; Κασετίνα να πάρω; Τετράδια; Απλά ή σπιράλ; Να βάλω μαρκαδόρους και μπογιές;»
Μένεις με το ακουστικό στο χέρι, παγωμένη και έτοιμη για την πρώτη κρίση πανικού, αυτής της σεζόν, γιατί ίσως συνειδητοποιείς για πρώτη φορά ότι το μικρό σου μεγάλωσε και σε λίγες ημέρες ξεκινούν τα βάσανα στο «μεγάλο σχολείο». Κάπου εδώ λοιπόν τελειώνει το πρώτο κρίσιμο κεφάλαιο της ζωής του παιδιού μας, η βρεφική και νηπιακή ηλικία και μπαίνουμε δυναμικά στη δεύτερη μαγική «πίστα» που είναι η σχολική ζωή. Κι επειδή λένε πως η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, ας φροντίσουμε το νέο ξεκίνημα του πιο αγαπημένου μας πλάσματος σε αυτή τη γη, να είναι χαρούμενο, αισιόδοξο, πολύχρωμο, γεμάτο νέες εικόνες, εμπειρίες καιθετική ενέργεια.
Λίγο πριν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι για τη νέα ζωή, το μυαλό σου για μερικές στιγμές, γυρνά πίσω στο μαιευτήριο όταν για πρώτη φορά κράτησες στα χέρια σου αυτό το εύθραυστο πλασματάκι. Θυμάσαι ακόμη τη χαρά και την απόγνωση όταν συνειδητοποίησες πως δεν ξέρεις ούτε πώς να το κρατάς και την απλοϊκή σκέψη που έκανες τότε ανάμεσα σε κλάματα, μπιμπερό και απόγνωση, «μα γιατί τα μωρά δεν έχουν οδηγίες χρήσης;».
Αγαπημένη μανούλα και μπαμπά δεν χρειάζεται να πάθεις νευρική κρίση, δεν ήρθε δα και το τέλος του κόσμου. Έτσι όπως υπέροχατα κατάφερες χωρίς οδηγίες χρήσης μέχρι σήμερα, ακολουθώντας μόνο το ένστικτό σου με πυξίδα την αγάπη για το μικρό σου, θα τα καταφέρεις και τώρα. Απλά χαμογέλασε, πάρ’ το αγκαλιά και μίλησε του, για όλα εκείνα τα υπέροχα που έρχονται.

Τη μαγεία της ανάγνωσης και της γραφής και πως τα κουλουράκια και οι γραμμούλες που έκανε στο νηπιαγωγείο και μάθαινε φωνούλες και ήχους, τώρα θα αποκτήσουν νόημα και θα το οδηγήσουν σε έναν νέο κόσμο. Πως οι αριθμοί και το παιχνίδι που παίζατε και μετρούσατε έως το 10 μέχρι χθες σαν τραγουδάκι, τώρα θα πάρει άλλη διάσταση και θα το οδηγήσει σε νέες περιπέτειες και χάρτες με μαγικούς θησαυρούς.

• Οπλιζόμαστε με άπειρη υπομονή και μπόλικη δόση χιούμορ για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της πρώτης αυτής τάξης με τις περισσότερες απαιτήσεις και τα μαθήματα που ξαφνικά πρέπει να διαβάζει και ξεκινάμε. Επειδή το πρώτο διάστημα στην Πρώτη Δημοτικού είναι χρόνος προσαρμογής, αξιοποιούμε κάθε ευκαιρία να κάνουμε τη μάθηση παιχνίδι.

Σε συνεργασία με τον/την εκπαιδευτικό που είναι βέβαιο ότι θα καθοδηγήσει τους γονείς στο νέο ταξίδι που ξεκινάει για τα πρωτάκια μας βάζουμε τα μικρά μας στη διαδικασία με ομαλό τρόπο χρησιμοποιώντας γνώριμεςεικόνες από παραμύθια. Η κοκκινοσκουφίτσα, η Χιονάτη με τους νάνους και ο λύκος με τα 7 κατσικάκια μπορούν να βοηθήσουν τους μικρούς μαθητές να κατανοήσουν την έννοια της μέτρησης και τη σημασία των αριθμών.

• Προσπαθούμε να αλλάξουμε τις συνήθειες του νηπιαγωγείου και να θέσουμε όλη την οικογένεια σε ένα νέο πρόγραμματο οποίο θα περιλαμβάνει εξωσχολικές εκπαιδευτικού τύπου δραστηριότητεςπου όμως θα είναι και ψυχαγωγικές. Θέατρο και κινηματογράφο, παιδότοπους, επισκέψεις σε μουσεία, συμμετοχή σε ημερίδες όπου τα παιδιά θα παίζουν και θα μαθαίνουν μαζί.
• Χτίζουμε ένα σωστό τρόπο μελέτης ώστε για τα επόμενα χρόνια το παιδί μας να είναι εντελώς ανεξάρτητο, κρατώντας για μας το ρόλο του βοηθού- επιμελητή. Αυτό σημαίνει πως δεν λύνουμε τις ασκήσεις του ούτε κάνουμε τις εργασίες του. Λύνουμε τις απορίες του και το βοηθάμε να κατανοήσει, δίνουμε οδηγίες χωρίς όμως να δίνουμε τη λύση! Είναι η υποχρέωση του και καθήκον του να τα κάνει μόνος-η.Είναι σημαντικό σε αυτό το μεταβατικό στάδιο το παιδί να πιστέψει στον εαυτό του και στις δυνατότητές του, να νιώσει ότι μπορεί να κάνει πράγματα μόνο του και πάνω απ’ όλα να μάθει πως ακόμη κι αν κάνει λάθος αυτό δεν είναι κακό. Ίσως από τα σημαντικότερα διδάγματα της Α’ Δημοτικού για ένα παιδί είναι η διαχείριση του λάθους και η δυνατότητα διόρθωσής του και μάθησης μέσα από αυτό.
• Αγκαλιάζουμε τους νέους του φίλους και του δείχνουμεεμπιστοσύνη σε ότι αφορά τις μεταξύ τους σχέσεις. Δίνουμε απλόχερα τη γνώμη μας σε ό,τι το απασχολεί. Κυρίως, όμως, με το παράδειγμά μας δείχνουμε πώς συμπεριφέρονται οι πραγματικοί φίλοι μεταξύ τους. Έτσι, θα έχει το απαραίτητο «μέτρο σύγκρισης».

Με αυτές τις πρώτες σκέψεις λοιπόν και κυρίως με την αίσθηση ότι το παιδάκι μας μπαίνει σε έναν νέο μαγικό κόσμο, τον κόσμο της εκπαίδευσης, ο οποίος θα του δώσει χρήσιμα εφόδια για τη ζωή του, χαμογελάμε, γεμίζουμε τις μπαταρίες μας με αγάπη και υπομονή και ξεκινάμε! Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα πρωτάκια και καλή δύναμη σε όλους τους πρωτάρηδες γονείς.