Οι παρουσιάσεις βιβλίων κρύβουν πολλές φορές κάτι μαγικό, είτε γιατί ο συγγραφέας ή η συγγραφέας εμπνέει το κοινό είτε γιατί το περιεχόμενο μιλά από μόνο του. Γνωστό αυτό, και υπέροχο. Όταν όμως πηγαίνεις σε μία παρουσίαση που μιλάει για έναν χώρο από τον οποίο πέρασαν χιλιάδες άνθρωποι, κάθε ηλικίας, εκπατρισμένοι, άλλες φορές ανήμποροι -και αυτός ο χώρος τους έδωσε μια μικρή κανονικότητα, ένα μέρος για να χαμογελάσουν και να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, συγκινείσαι αναπόφευκτα.

Για το ΠΙΚΠΑ ήταν η παρουσίαση του φωτογραφικού λευκώματος- βιβλίου, γεμάτο αναμνήσεις, εμπειρίες- παραδείγματα για το πώς οι άνθρωποι μπορούν να βρουν αξιοπρεπές καταφύγιο και ταυτόχρονα να συνεισφέρουν σε μία κοινότητα. Η Λένα Αλτίνογλου εκπροσωπώντας την οργάνωση Lesvos Solidarity, μίλησε για όλα όσα μπορούσε σε περιορισμένο χρόνο, στον φιλόξενο χώρο του Book and Art, χτες, Παρασκευή, ο οποίος γέμισε –άλλη μια φορά- από ανθρωπιά. Και εξήγησε πώς μέσα από το ΠΙΚΠΑ και αυτή τη συνύπαρξη, γεννήθηκε το εστιατόριο ΝΑΝ και το κέντρο υποστήριξης Mosaik.

«Δεν θυμόμαστε πώς ήμασταν πριν από το ΠΙΚΠΑ» είπε η Λ. Αλτίνογλου που μαζί με δεκάδες εθελοντές πέρασαν ατέλειωτα 24ωρα σε αυτόν τον χώρο, ή μεταφέροντας κόσμο από το ΚΥΤ Μόριας, χωρίς Σάββατα με ποτό, χωρίς Κυριακές με φίλους και ελεύθερο χρόνο.

Το πιο μαγικό σε αυτή τη βιβλιοπαρουσίαση και στις φωτογραφίες, είναι ότι όλα αυτά έγιναν εδώ, στη Λέσβο και είμαστε όλοι κομμάτι της ιστορίας του προσφυγικού- μιας ιστορίας που φαίνεται ότι δεν τελειώνει όσο υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν καταφύγιο. Επίσης η εκδήλωση μας έδωσε λίγο χρόνο να τα σκεφτούμε όλα αυτά, να σταθούμε και να πούμε: Έγιναν εδώ; Όντως εδώ έγιναν...

Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι του Knut Bry και της Γιούλης Τζήρου.