Η μουσικός Φένια Χρήστου δημιούργησε ένα τραγούδι σαν παραμύθι εμπνευσμένο από την ιστορία της «Δήμητρας της Λέσβου», ενώ το Σάββατο Μέλη της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας και αλληλέγγυοι πραγματοποίησαν την «Πολύχρωμη πορεία Ελεύθερης Έκφρασης», αφιερωμένη «στην αδικοχαμένη Δήμητρα της Λέσβου».

Η Φένια Χρήστου σημειώνει σχετικά για το τραγούδι

«Η ιστορία και η προσωπικότητα αυτού του ανθρώπου με είχε συγκινήσει κάποια χρόνια ακόμη πριν όταν έμαθα για την περίπτωση του από κάποια δημοσιεύματα. Αυτό διότι ο Δημήτρης Καλογιάννης ή αλλιώς « η Δήμητρα της Λέσβου » αποτελεί μία από τις πιο τρανταχτές αποδείξεις πως τούτος ο κόσμος δεν βαδίζει καλά αλλά ούτε και « με τα καλά του »...Kάτι τέτοιο το επιβεβαιώνει άλλωστε η κατάληξη αυτής της ιστορίας, ο «μοιραίος» τρόπος με τον οποίο έφυγε από την ζωή.

Η μάχη του διαφορετικού με το σύνηθες στην ελληνική κοινωνία – μιλώ συγκεκριμένα για αυτήν καθώς εδώ γεννήθηκα και μεγάλωσα – για εμένα έχει ξεπεράσει τα όρια της ανοησίας ή της άγνοιας (στην καλύτερη των περιπτώσεων) · αγγίζει πλέον την χυδαιότητα. Ναι! Είναι χυδαίο να « κρυφοχαχανίζεις » πίσω από την πλάτη ενός « ακροβάτη», είναι χυδαίο εκείνος να προσπαθεί να σταθεί πάνω στο τεντωμένο σχοινί κι εσύ να ποντάρεις στο πότε και αν θα πέσει. Η ιστορία της Δήμητρας λοιπόν, αποτέλεσε για μένα την αφορμή να αποτυπώσω τις σκέψεις που με απασχολούν από παιδί ακόμη, κι έχουν να κάνουν με την παρατήρηση συμπεριφορών, ανθρώπων και καταστάσεων γύρω μου.

Μέσω αυτού του τραγουδιού προσπάθησα να καταγράψω με τρόπο τρυφερό, την αγνότητα που εξέπεμπε η Δήμητρα. Την απλότητα και την αθωότητα της απεύθυνσης της όταν απέναντι της είχε μίαν « αχόρταγη κάμερα » αποδεικνύοντας πως τόσα πανεπιστήμια, τόσα βιβλία, τόση « μόρφωσις! », τόσοι « καλοί... τρόποι » κι όμως, δεν είναι αρκετά · η κοινωνία μας ακόμη παλεύει να διαχωρίσει την ειλικρίνεια από την αδιακρισία και το χιούμορ από τον εκφοβισμό.

Η « κυρά της συγγνώμης » λοιπόν, είναι μια τραγουδιστική ιστορία εμπνευσμένη από την «Δήμητρα της Λέσβου» και αφιερωμένη στη « Δήμητρα » και την κάθε « Δήμητρα » αυτού του κόσμου η οποία είτε βρίσκει το σθένος να σταθεί περήφανη και όρθια είτε λυγίζει μπροστά στις ατέλειες της σύγχρονης κοινωνίας, πάντα διδάσκει με την αυτοθυσία της.»

«Κάτω τα χέρια από τα σώματά μας» ήταν το κεντρικό σύνθημα της πορείας Ελεύθερης Έκφρασης του 5oυ Αυτοοργανωμένο Thessaloniki Pride, όπου διαδηλωτές κρατώντας πλακάτ, φώναξαν συνθήματα κατά της ομοφοβίας, υπέρ του σεβασμού στη διαφορετικότητα αλλά και εναντίον της βίας στις γυναίκες, μετά και τα πρόσφατα περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Η πορεία

«Επαναδιεκδίκηση της υπερηφάνειας» το σύνθημα στους κεντρικούς δρόμους της πόλης στο πλαίσιο του 5ου Αυτοοργανωμένου Thessaloniki PRIDE με εκατοντάδες μέλη της κοινότητας να δίνουν από νωρίς το παρών.

Σε ανακοίνωσή τους οι διοργανωτές ανέφεραν μεταξύ άλλων ότι «Η πανδημία, όπως και κάθε κρίση του καπιταλισμού, όξυνε τις διάφορες πτυχές εκμετάλλευσης και καταπίεσης: από τις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις και τα αντι-εκπαιδευτικά νομοσχέδια μέχρι το νομοσχέδιο για τη συνεπιμέλεια.

»Η βία ενάντια σε γυναίκες και θηλυκότητες εντάθηκε σε όλα τα επίπεδα: στην εργασία, στο οικογενειακό περιβάλλον και σε κοινωνικό επίπεδο» σημείωσαν μεταξύ άλλων.

Στην ανακοίνωσή τους οι διοργανωτές έκαναν ειδική μνεία στις επιπτώσεις της καραντίνας, όπου όπως ανέφεραν ειδικά κατά το πρώτο κύμα της «τα στατιστικά έδειξαν ότι γυναίκες και λοατκια+ άτομα δεν μπορούν να είναι ασφαλή ούτε μέσα στα σπίτια τους.

»Ενδοοικογενειακή βία, διωγμοί λόγω σεξουαλικότητας, υπερβολικά βάρη στους ώμους των γυναικών για τη φροντίδα της οικογένειας, ήταν κεντρικά στοιχεία για τις ζωές των καταπιεσμένων από πατριαρχικές σχέσεις εξουσίας, ειδικά όσων ανήκουν στα κατώτερα στρώματα.