Στο πρόβλημα που φαίνεται ότι αντιμετωπίζει ο ελαιώνας της Λέσβου και σχετίζεται με την καρπόδεση της ελιάς, αναφέρεται η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου, η οποία όπως σημειώνει σε ανακοίνωσή της, οι ελαιοπαραγωγοί του νησιού μας βλέπουν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά  να χάνουν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής τους , πριν ακόμα ολοκληρωθεί το πρώτο στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας της ελιάς, δηλαδή απ’ την οφθαλμική περίοδο μέχρι την ολοκλήρωση  της καρπόδεσης.

«Η εμπειρία που έρχεται από τους παραγωγούς του νησιού την τελευταία δεκαετία δείχνει συχνή αστοχία την περίοδο της καρπόδεσης  φαινόμενο  που τα τρία τελευταία χρόνια έχει γίνει μόνιμο με υψηλά ποσοστά. Τα νέα δεδομένα που βιώνουμε απο την περίοδο των πρώτων οφθαλμών  της ελιάς μέχρι την εποχή της πλήρους καρπόδεσης γίνονται ολοένα πιο σταθερά και πιο απειλητικά  για την παραγωγή μας . Η κλιματική αλλαγή είναι δεδομένη, σύμφωνα με εκτιμήσεις των επιστημόνων. Ίσως εκεί να οφείλονται και τα προβλήματα στην καρπόδεση. Πρέπει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να ασχοληθεί έγκαιρα και σοβαρά με το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Οι κλιματικές συνθήκες αλλάζουν με γοργό ρυθμό αλλά ο ΕΛΓΑ επιμένει στον αναχρονιστικό κανονισμό του.

Απαιτούμε από το Υπουργείο να ασχοληθεί με την ελιά στηριζόμενο σε επιστημονικό έλεγχο και μελέτη των συνθηκών, για να εντοπίσει που οφείλεται η συνεχής αστοχία κατά την περίοδο της καρπόδεσης. Να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα , να ενημερώσει τους παραγωγούς και να πάρει άμεσα μέτρα για την προστασία της παραγωγής.

        Απαιτούμε την πλήρη κρατική στήριξη  του ΕΛΓΑ , με πόρους και επιστημονικό προσωπικό, την αναθεώρηση του κανονισμού του, για να μπορούν να αποζημιώνονται γρήγορα οι παραγωγοί στο 100%, για κάθε καταστροφή από φυσικά αίτια σε όλα τα στάδια της παραγωγικής  διαδικασίας.

       Η  Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου απαιτεί απ’ την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και την ΔΑΟΚ να στηρίξουν την ελαιοπαραγωγή του νησιού μας, τους βιοπαλαιστές και μικρομεσαίους ελαιοπαραγωγούς  γιατί είναι αυτοί που μοχθούν για την παραγωγή ενός προϊόντος που σ’ αυτό οφείλεται το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας και της αναγνωρισιμότητας τους νησιού μας».