«Στο ίδιο έργο θεατές» από χθες Σαββάτο το πρωί, ιδιαίτερα το βράδυ και όλη την περασμένη νύχτα, χιλιάδες κάτοικοι και επαγγελματίες του ιστορικού κέντρου και της βόρειας Μυτιλήνης. Η ηλεκτροδότηση σπιτιών και επιχειρήσεων έρχεται και φεύγει, τα νεύρα όλων «κρόσσια» κι όχι μόνο για τα ολιγόλεπτα σκοτάδια στα οποία βυθίζονται μεγάλα τμήματα της πόλης μέσα στη νύχτα. Όσο για το ότι ο λογαριασμός ετούτων των ατέλειωτων πήγαινε έλα του ηλεκτρικού ρεύματος θα πληρωθεί από τους πολίτες. Πολίτες που σε συνθήκες κρίσης διαπιστώνουν ότι ξέμειναν από ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές.

Μέσω γνωστών και φίλων καθότι οι υπεύθυνοι  αγνοούνται, από τη ΔΕΔΔΗΕ γνωρίζουμε μόνο τους ταμίες που εισπράττουν το διμηνιαίο αντίτιμο των ΚΑΚΙΣΤΩΝ υπηρεσιών τους, πληροφορούμαστε για κάποια προβλήματα σε μετασχηματιστές του συστήματος ηλεκτροδόττησης μια σε κολώνες στην Επάνω Σκάλα και μια στο Συνοικισμό. Ξέρετε σε δαύτα τα μηχανήματα  που «με την πρώτη σταγόνα της βροχής (δεν) σκοτώνεται το καλοκαίρι» που λέει ο ποιητής αλλά κάθε έννοια λειτουργίας μιας κοινωνίας. Από γνωστούς και φίλους ενημερωνόμαστε, γιατί αν θελήσουμε να ενημερωθούμε επισήμως μας παραπέμπουν σε ένα πενταψήφιο νούμερο, το 11500 στο οποίο παρά το ότι δηλώνεται ότι εκτιμώμενος χρόνος αναμονής είναι τα.... μηδέν λεπτά (!!!) δεν απαντά ποτέ και κανένας!

Πρόβλημα λένε λοιπόν οι φίλοι μας που ξέρουν, του απαρχαιωμένου δικτύου ηλεκτροδότησης ετούτα τα σούρτα φέρτα του ρεύματος 24 ώρες τώρα.

Κι εμείς όλοι, πολίτες στα σκοτάδια ως «αμνοί επί σφαγή» (μέρες που είναι) οδηγούμαστε να πληρώσουμε ξανά και ξανά την ατυχία μας να ζούμε σε ετούτον τον τόπο που ουδείς ασχολείται με τα ουσιώδη. Γιατί καλά, η μετακίνηση του εργοστασίου της ΔΕΗ και η κατασκευή νέου και σύγχρονου αποτελεί πλέον ανέκδοτο σε προεκλογικά φυλλάδια του παρελθόντος. Στα πρόσφατα ούτε ως ανέκδοτο δεν περιλήφθηκε το αίτημα. Πλέον οι δημοτικοί μας άρχοντες ασχολούνται με το προσφυγομεταναστευτικό και μόνο με δαύτο. Αν και σε δαύτο προσκρούουμε σε επιχειρήματα τουριστικής προοπτικής κάποιων περιοχών που δε μπορούσαν να δεχθούν εργοστάσιο της ΔΕΗ και σήμερα για την ίδια τουριστική προοπτική που δε φάνηκε 30 χρόνια τώρα, δε μπορούν να δεχθούν και καταυλισμό!

Καλά το λοιπόν για το υπέργηρο εργοστάσιο για το οποίο φωνάζαμε «να φύγει ο καρκίνος της ΔΕΗ» προφανώς λόγω....ίασης του καρκίνου δε λέμε τίποτα.

Για το γηραλέο και προβληματικό δίκτυο ηλεκτροδότησης προς τι η σιωπή;  Που είναι ο Δήμος Μυτιλήνης, οι αρμόδιοι της Περιφέρειας, ο Εμπορικός Σύλλογος, το Επιμελητήριο, συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι όλοι που είναι μια διαμαρτυρία, μια φωνή, μια παράσταση διαμαρτυρίας, ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών έστω και για τα μάτια του κόσμου. Μια προσφυγή στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Μυτιλήνης (οι λειτουργοί αυτοί της δικαιοσύνης σε άλλον τόπο μάλλον κατοικοεδρεύουν σαν τα τηλέφωνα της ΔΕΔΔΗΕ, αφού ούτε αυτοί αυτεπάγγελτα αντιδρούν) με στόχο την.... αρχειοθέτηση της.

Κυριακή, ώρα 10.30 το πρωί, έχει μια ώρα να κάνει διακοπή και κατάφερα να τελειώσω ετούτο το κείμενο που ξεκίνησα χθες το βράδυ. Το ρούτερ τη γλύτωσε... Για το ψυγείο δε παίρνω όρκο...