Έπειτα από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, το υπουργείο Δικαιοσύνης ανέλαβε πρωτοβουλία να μεταρρυθμίσει το οικογενειακό δίκαιο, με κύριο συνομιλητή του μία «φεησμπουκική ομάδα», όπως λένε οι επικριτές του, τους «Ενεργούς Μπαμπάδες», και όχι το «συμφέρον του τέκνου» όπως λένε ακαδημαϊκοί και οργανώσεις.

Το νομοθετικό πλαίσιο του 1983 για τις σχέσεις των γονέων με το παιδί μετά το διαζύγιο, αν και ήταν πολύ προοδευτικό, κρίθηκε πως έχει εν μέρει καταστεί παρωχημένο εξαιτίας των κοινωνικών μεταβολών που έχουν συντελεστεί έκτοτε. Ωστόσο όπως παρατηρούν πολλοί και πολλές νομικοί, αντί το σχέδιο νόμου να απαντά στις πραγματικές ανάγκες, όπως προκύπτουν και από τα δικαστήρια μεταξύ διαζευγμένων γονέων όπου στις περισσότερες περιπτώσεις δεν καταβάλλεται η διατροφή, είναι «πιο πίσω» και από το 1983!

Κι αυτό γιατί σε περίπτωση κακοποίησης του τέκνου από έναν γονέα, θα πρέπει να υπάρχει αμετάκλητη απόφαση, ούτε καν τελεσίδικη (Εφετείου) για να περιοριστεί ή να αποκλειστεί ο χρόνος του παιδιού με… τον κακοποιητή του. Δεδομένου ότι μια αμετάκλητη απόφαση (σ.σ. δηλαδή απόφαση του Αρείου Πάγου) από την πρώτη μήνυση- καταγγελία μπορεί να διαρκέσει και 10 χρόνια, πρακτικά αυτό σημαίνει ότι το παιδί θα εξακολουθεί να βλέπει… τον κακοποιητή του! 

Το σχέδιο νόμου, σύμφωνα με τους υπερασπιστές του, ροτάσσει την ισότητα των γονέων, εισάγει τον θεσμό της διαμεσολάβησης, προβλέπει διευρυμένη επικοινωνία με τον γονέα που δεν ζει μαζί με το παιδί και προαναγγέλλει άμεση επιμόρφωση των δικαστικών λειτουργών. Στη Διαύγεια που έχει τεθεί σε διαβούλευση έχει αποσπάσει σχεδόν 28.000 σχόλια.

Για όλα τα παραπάνω μιλήσαμε στο ρ/σ του «Ν» στους 99 στα fm και την εκπομπή «Ανθέων 99» με τη δικηγόρο, Νίκη Τσιριγώτη και τη δικηγόρο από το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Διοτίμα, Μιράντα Γκανέτσου και την παρέμβαση που κάνει εδώ η οργάνωση.

Για τη Νίκη Τσιριγώτη, μέχρι να τεθεί στη βουλή το νομοσχέδιο, «δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα», ωστόσο διαπιστώνει ότι αντί να λειτουργήσει προς το «συμφέρον του παιδιού» όπως το επικαλούνται οι εισηγητές του, συμβάλλει σε μία κόντρα μεταξύ των δύο φύλων. Σε σχέση δε με το αρχικό προσχέδιο, επισημαίνει ότι «η νέα πρόβλεψη για την αμετάκλητη καταδίκη είναι ακόμα πιο άσχημη δεδομένου ότι προσδιορίζει συγκεκριμένα εγκλήματα και όχι γενικά την παραβίαση του νόμου πχ για την ενδοοικογενειακή βία»!

 Από την πλευρά της η κ. Γκανέτσου, τόνισε ότι ενώ η κυβέρνηση συνομιλεί με τους «Ενεργούς Μπαμπάδες» δεν έδωσε καμία σημασία στις γυναικείες οργανώσεις, όπως στη Διοτίμα που από το 1989 παρέχει επιστημονικές και αξιόπιστες μελέτες για θέματα οικογένειας, έμφυλης βίας κ. ά.

Είναι εντυπωσιακό ότι παρά τη μαθηματική προσέγγιση και την ποσοτικοποίηση του χρόνου επικοινωνίας, απουσιάζει μία εξίσου μαθηματική προσέγγιση του ύψους της διατροφής, δηλαδή ένα τεκμήριο διατροφής υπέρ του γονέα που ασκεί την επιμέλεια του τέκνου, «το οποίο θα αναμέναμε να συμπεριληφθεί, μετά την εξειδίκευση που επιχειρείται για άλλα δικαιώματα και νομικές έννοιες» τόνισε.

Εξήγησε ότι η προϋπόθεση της αμετάκλητης καταδίκης του γονέα για ενδοοικογενειακή βία κλπ. για να περιοριστεί ή αποκλειστεί το δικαίωμα επικοινωνίας του ή για να τεκμαίρεται η κακή άσκηση της γονικής μέριμνας τελεί σε ευθεία σύγκρουση με τον Ν. 3500/2006 και τον Ν. 4135/2018 (Σύμβαση Κωνσταντινούπολης), που προβλέπουν τη δυνατότητα επιβολής περιοριστικών μέτρων μη επικοινωνίας (μη προσέγγισης της κατοικίας των σχολείων και των εκπαιδευτηρίων των τέκνων κλπ.) ήδη από το αρχικό στάδιο της υποβολής της καταγγελίας για ενδοοικογενειακή βία κατά του κακοποιητικού γονέα.

Η υποχρεωτική συν-απόφαση των γονέων, που με διάφορους τρόπους ιδρύεται μέσα από τα άρθρα του νομοσχεδίου για πολλά θέματα τα οποία μέχρι πρότινος επιλύονταν από τον/την γονέα που έχει την επιμέλεια, σε περιπτώσεις συγκρουσιακής σχέσης των γονέων θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα και θα αυξήσει την συχνότητα προσφυγής στη δικαιοσύνη,  εξαντλώντας  οικονομικά  και καταβάλλοντας ψυχικά τον/την γονέα που έχει την επιμέλεια, με αποτέλεσμα να μην έχει τη δύναμη να αναθρέψει το παιδί του/της, αλλά και με πιθανό αποτέλεσμα την αποτροπή εκ των προτέρων από ένα μελλοντικό διαζύγιο προς αποφυγή τέτοιων καταστάσεων, πρόσθεσε.

Η συνθήκη αυτή θα επηρεάσει κυρίως τις μητέρες, οι οποίες στην προσπάθεια ανατροφής των τέκνων τους ως εργαζόμενες ή άνεργες με τις πενιχρές διατροφές που επιδικάζονται από τα δικαστήρια, την έλλειψη υποστήριξης από το Κράτος στις μονογονείς και τη δύσκολη (σε πολλές περιπτώσεις) σχέση με τον πρώην σύντροφό τους και σε άλλες περιπτώσεις ακόμη και τη βίαιη σχέση με αυτόν, θα κληθούν να αντεπεξέρχονται στις αυξημένες δικαστικές δικλείδες που παρέχει το παρόν νομοσχέδιο στον άλλο γονέα καθώς και στην ισορρόπηση της ζωής τους και της ζωής των παιδιών τους πάνω στο λεπτό σκοινί του «1/3 χρόνου επικοινωνίας», ανέφερε μεταξύ άλλων.