Το 2020 τελεείωσε και όλοι μας σκεφτόμαστε ότι πρέπει να φύγει και να μην ξανάρθει, καθώς με την πανδημία του Covid-19 ζήσαμε πολύ δύσκολες στιγμές, χάθηκαν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές και πολλοί συνάνθρωποι μας αντιμετώπισαν τεράστια οικονομικά προβλήματα.
Ο περιορισμός των μετακινήσεων, που χρησιμοποιήθηκε ως το βασικό μέτρο περιορισμού της πανδημίας, μας έκλεισε στα σπίτια μας και περιόρισε τις μετακινήσεις μας στο ελάχιστο. Η μετακίνηση-6, για σωματική άσκηση, μας έδωσε το δικαίωμα στην άσκηση σε εξωτερικούς χώρους, για λίγο τρέξιμο, ποδήλατο ή πεζοπορία και χρησιμοποιήθηκε από όλους μας για να νιώσουμε καλύτερα.
Η εξέλιξη της πανδημίας ήταν φυσικό να γεμίσει όλους με άγχος, ένα αίσθημα ανησυχίας και νευρικότητας, που φυσικό είναι να προκαλείται σε τέτοιες καταστάσεις.
Ποια είναι όμως η καλύτερη, ανέξοδη και ευκολότερη τεχνική για την αντιμετώπιση του άγχους και του στρες; Μα φυσικά, η επαφή με τη φύση.
Οι ειδικοί λένε ότι ακόμα και μια 30λεπτη επαφή με τη φύση μπορεί να μειώσει σημαντικά την ορμόνη του στρες, την κορτιζόλη. Και για να το κάνουμε αυτό δεν χρειάζεται να πάρουμε τα βουνά. Ακόμα και περπατώντας σε ένα πάρκο της γειτονιάς μας ή σε ένα άλσος όπως αυτό της Αγίας Κυριακής στη Μυτιλήνη, η επαφή με τη φύση μπορεί να είναι ευεργετική.
Είναι γνωστό σε όλους ότι το πράσινο χρώμα της φύσης έχει ευεργετικές ιδιότητες για την χαλάρωση και αποφόρτιση που όλοι χρειαζόμαστε. Εάν θέλουμε να συνδυάσουμε την επαφή μας με τη φύση με ένα χόμπι μπορούμε να σκεφτούμε την παρατήρηση πουλιών, το birdwatching, μια δραστηριότητα που ενθουσιάζει και τα παιδιά και μπορεί να μας προσφέρει πολύ ωραίες στιγμές ακόμα και μέσα στην πόλη!
Για να απολαύσεις τα πουλιά ουσιαστικά δε χρειάζεται τίποτα περισσότερο από το να τα δεις ή να τα ακούσεις. Εάν έχεις κάποιον εξοπλισμό, όπως τα κυάλια ή μια φωτογραφική μηχανή, για να τα δεις από πιο κοντά είναι ακόμα καλύτερα. Εάν αρχίσει να το ψάχνεις λίγο παραπάνω, μπορεί να βρεις πιο πουλί παρατήρησες σε κάθε έξοδο σου, συμπληρώνοντας μια λίστα παρατηρήσεων. Αυτό μπορεί να γίνει με τη βοήθεια ενός βιβλίου-οδηγού ή πιο απλά αναζητώντας πληροφορίες στο διαδίκτυο.
Και θα ρωτήσει κανείς, μα καλά μπορούμε να δούμε πολλά πουλιά στην πόλη μέσα στο χειμώνα; Φυσικά και μπορούμε, απλά θα πρέπει να είμαστε λίγο παρατηρητικοί. Εκτός από τα Περιστέρια, τα Σπουργίτια, τις Κάργιες ή τις Κουρούνες, που εύκολα μπορεί να αναγνωρίσουμε όλοι μας, υπάρχουν και αρκετά άλλα πουλιά στην πόλη μας.
Πρώτα απ’ όλα ο Κοκκινολαίμης, το γιαννέλι μας, ο καλογιάννος για την υπόλοιπη Ελλάδα, όπως αναφέρεται και στο ποίημα του Γ. Δροσίνη
«Στης λυγαριάς τ` ολόξερο κλαδί
του φθινοπώρου φτωχικό παιδί,
ο καλογιάννος πρόσχαρος προβάλλει,
με λόγια ταπεινά και σιγανά.
Μικρός προφήτης, φτερωτός μηνά
την άνοιξη, που θα γυρίσει πάλι.»
Θα δούμε και τη Λευκοσουσουράδα, αεικίνητη να μην σταματά να τρέχει και να κουνά με τον χαρακτηριστικό τρόπο την ουρά της, όταν εμφανίζεται το φθινόπωρο στα πάρκα της πόλης μας. Οι σουσουράδες είναι εντομοφάγες και θα τις βρούμε σε παρτέρια, πεζοδρόμια με γρασίδι ακόμα και στο στάδιο μέσα να τρέχουν νευρικά για να βρουν την τροφή τους. Η πολύ όμορφη εμφάνιση και η κινητικότητα της σουσουράδας έκαναν τον λαό να την ταυτίζει με τις όμορφες και ζωηρές κοπέλες σε πολλά τραγούδια της παράδοσης μας.
Άλλοι χειμερινοί επισκέπτες είναι οι δύο παπαδίτσες, η Γαλαζοπαπαδίτσα και ο Καλόγερος. Ο Καλόγερος έχει χαρακτηριστικό μαύρο κεφάλι, η Γαλαζοπαπαδίτσα γαλάζιο αλλά το πολύ όμορφο κίτρινο χρώμα που έχουν και οι δύο τα κάνουν πολύ ξεχωριστά για κάθε παρατηρητή της φύσης. Όλο το χρόνο στην Ελλάδα, μπορούμε να τα δούμε κοντά στην πόλη, στα δέντρα της γειτονιάς μας, κυνηγώντας έντομα για να τραφούν.
Άλλο ένα πολύ όμορφο πουλί που μπορούμε να δούμε στην πόλη μας είναι ο Καρβουνιάρης, με μαύρο κεφάλι ο αρσενικός και χαρακτηριστικά μεγάλη πορτοκαλί ουρά. Χειμερινός επισκέπτης, θα τον δούμε σε πάρκα και τους λόφους γύρω από την πόλη.

Εάν είμαστε τυχεροί, μπορεί να δούμε ή ακόμα καλύτερα να ακούσουμε, μια Καρδερίνα. Πολύ όμορφο πουλί, με κόκκινο κεφάλι, που μοιάζει σαν φέσι και γι’ αυτό παλιότερα ο λαός την έλεγε τουρκοπούλα. Οι Καρδερίνες είναι ωδικά πτηνά και γι’ αυτό κινδυνεύουν με αιχμαλωσία, πράξη παράνομη που πρέπει επιτέλους να εγκαταλειφτεί. Οι Καρδερίνες τρώνε σπόρους αγκαθιών αλλά και σκουλήκια, και ζουν συνήθως ομαδικά σε σμήνη, οπότε συχνά θα δούμε πολλές μαζί πάνω σε κάποια αγκάθια να τσιμπάνε το γεύμα τους.

Τέλος άλλο ένα πουλί που μπορούμε να δούμε μέσα στο χειμώνα στην πόλη είναι ο Σπίνος, μικρόσωμο ωδικό πουλί που μοιάζει με σπουργίτι αλλά έχει χαρακτηριστικό γαλάζιο στο φτέρωμα του και άσπρα μπαλώματα στις φτερούγες.
Η επαφή με τη φύση, η παρατήρηση πουλιών ακόμα και μέσα στην πόλη είναι μια πολύ καλή διέξοδος στις δύσκολες στιγμές που περνάμε. Δοκιμάστε το, είμαι σίγουρος ότι θα αποζημιωθείτε!