
Τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια ανθρώπινων ζωών στα δύο ναυάγια ανοιχτά της Λέσβου και της Σάμου, στις 19 Οκτωβρίου, εκφράζει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ζητώντας να ενισχυθούν οι προσπάθειες για την αποτροπή νέων τραγωδιών.
Σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, τουλάχιστον 12 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων ένα βρέφος, έχασαν τη ζωή τους στα δύο περιστατικά. Κατά τον χρόνο έκδοσης της ανακοίνωσης, οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στα ανοιχτά της Σάμου συνεχίζονταν, ενώ οι ακριβείς συνθήκες και των δύο ναυαγίων παρέμεναν υπό διερεύνηση.
Η Ύπατη Αρμοστεία εκφράζει τη συμπαράστασή της στις οικογένειες των θυμάτων και στους επιζώντες. Όπως επισημαίνει, παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και βρίσκεται στη διάθεση των αρχών και των διασωθέντων για την παροχή υποστήριξης, συμπεριλαμβανομένων υπηρεσιών διερμηνείας.
Στον κίνδυνο εξοικείωσης με τις επαναλαμβανόμενες απώλειες ανθρώπων στη θάλασσα αναφέρθηκε η αντιπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα, Laura Lo Castro.
«Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να συνηθίσουμε τις τραγωδίες στη θάλασσα», δήλωσε, υπογραμμίζοντας ότι η αδιαφορία υπονομεύει τόσο την αξιοπρέπεια των θυμάτων όσο και τη συνειδητοποίηση της συλλογικής ευθύνης για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Η οργάνωση συνδέει τα επικίνδυνα θαλάσσια περάσματα με την αναζήτηση ασφάλειας και προστασίας από ανθρώπους που εγκαταλείπουν τις εστίες τους, επισημαίνοντας ιδιαίτερα την έλλειψη διαθέσιμων ασφαλών και νόμιμων εναλλακτικών διαδρομών.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παραθέτει η Ύπατη Αρμοστεία, από τις αρχές του 2026 έως τα τέλη Σεπτεμβρίου, 2.444 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται στις θαλάσσιες διαδρομές της Μεσογείου και στο τμήμα του Ατλαντικού ανοιχτά της Δυτικής Αφρικής.
Η ανακοίνωση αναφέρεται επίσης σε ένα ακόμη περιστατικό νότια της Κρήτης, όπου οι αρχές εντόπισαν σε παραλία δεκάδες ανθρώπους, κυρίως από το Σουδάν. Κατά την έκδοσή της, βρίσκονταν σε εξέλιξη έρευνες για έναν άνθρωπο που φερόταν να αγνοείται.
Η Ύπατη Αρμοστεία ζητά τη διατήρηση και ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων έρευνας και διάσωσης, την αποτελεσματικότερη πρόσβαση σε προστασία κατά μήκος των διαδρομών και μεγαλύτερη στήριξη στις πρώτες χώρες ασύλου. Παράλληλα, προτάσσει την ανάγκη τερματισμού των συγκρούσεων που οδηγούν στον αναγκαστικό εκτοπισμό.
Όπως τονίζει, οι θάνατοι αυτοί δεν είναι αναπόφευκτοι, αλλά αποτυπώνουν το ανθρώπινο κόστος των πολέμων, του ξεριζωμού και της απουσίας ασφαλών επιλογών για όσους αναζητούν προστασία.