Ένα μήνυμα ζωής, αισιοδοξίας και απομυθοποίησης του καρκίνου θέλει να στείλει για ακόμη μία χρονιά ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Λέσβου, με αφορμή τον Οκτώβριο, μήνα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού.

Η πρόεδρος του Συλλόγου, Ειρήνη Σωτηρχέλλη, και το μέλος του, Μαρία Κουλουμαριέτου, βρέθηκαν στο στούντιο του «Ν» και μίλησαν για τη μεγάλη δράση που προγραμματίζεται για την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, αλλά και για την καθημερινή δουλειά του Συλλόγου, την πρόληψη, τη στήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους, καθώς και τη διεκδίκηση για τη δημιουργία ακτινοθεραπευτικού τμήματος στη Λέσβο.

Η λέξη «καρκίνος» δεν πρέπει να ψιθυρίζεται, ούτε να συνοδεύεται από ντροπή και φόβο. Όπως τόνισαν, η πρόοδος της ιατρικής, οι νέες θεραπείες και κυρίως η έγκαιρη διάγνωση έχουν αλλάξει σε μεγάλο βαθμό τα δεδομένα, ιδιαίτερα στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού. «Να μην φοβούνται να λένε τη λέξη καρκίνος», σημείωσε χαρακτηριστικά η Ειρήνη Σωτηρχέλλη, υπογραμμίζοντας ότι όταν η νόσος εντοπίζεται νωρίς, οι πιθανότητες αποτελεσματικής αντιμετώπισης είναι ιδιαίτερα υψηλές.

Ραντεβού την Κυριακή στο Δημοτικό Θέατρο

Η φετινή δράση ξεκινά στις 9:30 το πρωί της Κυριακής από το Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, με έναν συμβολικό περίπατο έως τα Τσαμάκια. Σκοπός, όπως ανέφερε η πρόεδρος του Συλλόγου, είναι να δοθεί «με δύναμη και αισιοδοξία το μήνυμα της ζωής», αλλά και ένα μήνυμα στήριξης σε όσους δίνουν αυτή την περίοδο τη δική τους μάχη, στους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα τους και σε όσους έφυγαν από τη ζωή.

Κατά τη διάρκεια της δράσης θα μοιραστούν ροζ μπαλόνια, ενώ στα Τσαμάκια θα ακολουθήσουν δραστηριότητες για μικρούς και μεγάλους, face painting, μουσική και χορός. Η χορωδία του ΚΑΠΗ Δήμου Μυτιλήνης θα τραγουδήσει, ενώ θα παρουσιαστεί και χορευτικό πρόγραμμα, σε μια προσπάθεια η ενημέρωση για τον καρκίνο του μαστού να συνδεθεί όχι με τον φόβο αλλά με τη ζωή και τη συμμετοχή.

Λίγα λεπτά ελέγχου, πολύτιμα για τη ζωή

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην αξία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης. «Κλείνουμε ένα ραντεβού για καφέ, για τα μαλλιά μας, για τα νύχια μας. Ας κλείσουμε ένα ραντεβού και για τη ζωή μας», είπε χαρακτηριστηκά η κ. Σωτηρχέλλη. Η προτροπή των δύο γυναικών ήταν οι γυναίκες να μην αναβάλλουν τις εξετάσεις επειδή φοβούνται το αποτέλεσμα, καθώς ακριβώς η έγκαιρη γνώση είναι εκείνη που μπορεί να οδηγήσει γρηγορότερα στην αντιμετώπιση.

Στη συζήτηση αναφέρθηκε ότι οι νεότερες γυναίκες μπορούν, ανάλογα με το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό τους, να συζητούν με τον γιατρό τους για υπερηχογραφικό έλεγχο, ενώ η μαστογραφία παραμένει το βασικό εργαλείο οργανωμένου προσυμπτωματικού ελέγχου στις ηλικίες για τις οποίες συστήνεται.

Η Ειρήνη Σωτηρχέλλη ανέφερε ότι η πρώτη μαστογραφία γίνεται από την ηλικία των 35 ετών, ενώ, όπως είπε, τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι ο καρκίνος του μαστού εμφανίζεται και σε μικρότερες ηλικίες. Για τον λόγο αυτό, σημείωσε ότι από τα 30 έτη είναι καλό οι γυναίκες να ξεκινούν υπερηχογραφικό έλεγχο μαστού. Όπως εξήγησε, στις μικρότερες ηλικίες ο υπέρηχος μπορεί να προηγείται της μαστογραφίας, ενώ μετά την πρώτη μαστογραφία ο έλεγχος επαναλαμβάνεται αρχικά ανά δύο χρόνια και στη συνέχεια κάθε χρόνο, ανάλογα και με τις οδηγίες του γιατρού.

Σημαντικό εργαλείο είναι και η εξοικείωση κάθε γυναίκας με το σώμα και το στήθος της. Μια απλή παρατήρηση και ψηλάφηση χρειάζεται μόνο λίγα λεπτά και μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να αντιληφθεί έγκαιρα μια αλλαγή, όπως ένα νέο εξόγκωμα, μεταβολή στο σχήμα ή στο δέρμα του μαστού ή κάποια ασυνήθιστη αλλαγή στη θηλή. Δεν αποτελεί διάγνωση ούτε μπορεί από μόνη της να δείξει αν υπάρχει καρκίνος. Η αξία της βρίσκεται στο ότι μια γυναίκα που γνωρίζει πώς είναι φυσιολογικά το στήθος της μπορεί να αντιληφθεί γρηγορότερα κάτι διαφορετικό και να απευθυνθεί χωρίς καθυστέρηση στον γιατρό της. 

«Πάγωσα-ρώτησα πόσο χρόνο έχω γιατί έχω μικρό παιδί»

Όπως είπε, όλα ξεκίνησαν έπειτα από μια μαστογραφία. Παρότι εργαζόταν ως βοηθός φαρμακείου και είχε γνώση γύρω από την ασθένεια και τις θεραπείες, όταν άκουσε τη διάγνωση «πάγωσε».

«Δεν σκέφτηκα τίποτε εκείνη τη στιγμή», ανέφερε, περιγράφοντας ότι όταν βγήκε από το ιατρείο γύρισε ξανά πίσω και ρώτησε τον γιατρό πόσο χρόνο ζωής είχε, επειδή είχε ένα μικρό παιδί και ήθελε να το τακτοποιήσει. Σύμφωνα με την ίδια, η απάντηση που άκουσε τότε ήταν ότι της απέμεναν μόλις δύο εβδομάδες. «Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου», είπε.

Οι εξετάσεις που ακολούθησαν στην Αθήνα έδειξαν πράγματι καρκίνο του μαστού, στο τρίτο στάδιο, όμως η εικόνα ήταν πολύ διαφορετική από εκείνη που αρχικά της είχε παρουσιαστεί. Όπως τόνισε η ίδια, ο καρκίνος ήταν αντιμετωπίσιμος και ιάσιμος.

Καθοριστικό ρόλο στην πορεία της είχε και η επαφή της με τις γυναίκες του Συλλόγου. «Με αγκάλιασαν με τόση στοργή, μου έδωσαν ψυχική υποστήριξη και δύναμη και κατάφερα να το ξεπεράσω», είπε, εξηγώντας ότι αυτή η εμπειρία ήταν και ο λόγος που αργότερα θέλησε να προσφέρει και η ίδια μέσα από τον Σύλλογο.

Η ιστορία της Μαρίας δείχνει με τον πιο ουσιαστικό τρόπο ότι η διάγνωση του καρκίνου δεν σημαίνει το τέλος. Ο φόβος είναι αναπόφευκτος, όμως η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή αντιμετώπιση μπορούν να αλλάξουν καθοριστικά την πορεία της νόσου. Στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού, όταν εντοπίζεται έγκαιρα, οι πιθανότητες αποτελεσματικής θεραπείας είναι ιδιαίτερα σημαντικές, δίνοντας στους ασθενείς όχι μόνο ελπίδα, αλλά και πραγματικές προοπτικές ζωής.

Ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Λέσβου δεν περιορίζεται στις δράσεις ενημέρωσης. Όπως ανέφεραν οι δύο γυναίκες, παρέχει διαμερίσματα φιλοξενίας στη Μυτιλήνη και την Αθήνα για ασθενείς και συνοδούς που χρειάζεται να μετακινηθούν για θεραπείες και ακτινοβολίες, ενώ καλύπτει, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες των μελών, εισιτήρια και ιατρικές εξετάσεις που δεν πραγματοποιούνται στα δημόσια νοσοκομεία.

Παράλληλα προσφέρεται κοινωνική υποστήριξη από εθελόντρια κοινωνική λειτουργό για την ενημέρωση των ασθενών σχετικά με τα δικαιώματά τους, καθώς και ψυχολογική υποστήριξη τόσο στους ίδιους όσο και στους συνοδούς και φροντιστές τους. Διοργανώνονται ακόμη επιστημονικές ημερίδες, ενημερωτικές δράσεις, εκδρομές και τακτικές συναντήσεις των μελών.

Στην αναζήτηση χώρου για το ακτινοθεραπευτικό 

Ξεχωριστό μέρος της συζήτησης αφορούσε τη μακρόχρονη διεκδίκηση για τη δημιουργία ακτινοθεραπευτικού τμήματος στη Μυτιλήνη.

Σύμφωνα με την ενημέρωση που έχει ο Σύλλογος, οι προμελέτες για το ακτινοθεραπευτικό βρίσκονται πολύ κοντά στην ολοκλήρωσή τους και απαιτείται αναθεώρηση ορισμένων τεχνικών στοιχείων, ώστε να ολοκληρωθεί ο φάκελος που θα κατατεθεί στην Περιφέρεια για χρηματοδότηση.

Το κρίσιμο ζήτημα αυτή τη στιγμή είναι η εξεύρεση κατάλληλου χώρου, ο οποίος, λόγω της φύσης της μονάδας, θα πρέπει να βρίσκεται κοντά στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης.

Ένα από τα σενάρια που εξετάζονται είναι η αξιοποίηση χώρου κοντά στο παλιό Ορφανοτροφείο, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στο Νοσοκομείο και ανήκει στα Φιλανθρωπικά Καταστήματα Μυτιλήνης. Όπως ανέφερε η Ειρήνη Σωτηρχέλλη, η διοίκηση του Νοσοκομείου έχει ξεκινήσει συζητήσεις με τη διοίκηση των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων για πιθανή παραχώρηση χώρου. Πρόκειται ακόμη για στάδιο συζητήσεων και όχι για οριστική απόφαση.

Στο ίδιο συγκρότημα, σύμφωνα με τις σκέψεις που βρίσκονται στο τραπέζι, θα μπορούσε μελλοντικά να μεταστεγαστεί και το Ογκολογικό, ώστε οι σχετικές υπηρεσίες να βρίσκονται συγκεντρωμένες στον ίδιο χώρο.

Η λειτουργία ακτινοθεραπευτικού στη Μυτιλήνη, όπως τόνισε η πρόεδρος του Συλλόγου, θα άλλαζε ουσιαστικά την καθημερινότητα δεκάδων οικογενειών. Σήμερα ένας ασθενής που χρειάζεται σειρά ακτινοθεραπειών μπορεί να αναγκαστεί να παραμείνει στην Αθήνα για πολλές εβδομάδες, μαζί με έναν συνοδό, αφήνοντας πίσω οικογένεια, παιδιά, εργασία και το υποστηρικτικό του περιβάλλον.

«Να μη δίνουμε στον φόβο περισσότερο χώρο απ'όσο του αναλογεί»

Στο τέλος της συζήτησης, οι δύο γυναίκες επέστρεψαν εκεί από όπου ξεκίνησαν. Στον φόβο.

Η Ειρήνη Σωτηρχέλλη, η οποία αποκάλυψε ότι έχει περάσει δύο φορές καρκίνο του μαστού, κάλεσε τον κόσμο να μη φοβάται να μιλήσει για τη νόσο και κυρίως να μη φοβάται να εξεταστεί.

Η Μαρία Κουλουμαριέτου συμπύκνωσε το μήνυμα της δικής της εμπειρίας σε μία φράση: «Να μη δίνουμε στον φόβο περισσότερο χώρο από όσο του αναλογεί».

Την Κυριακή, στις 9:30 το πρωί, ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Λέσβου δίνει το επόμενο ραντεβού του έξω από το Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, με προορισμό τα Τσαμάκια και με ένα μήνυμα που θέλει να ακουστεί όσο γίνεται πιο δυνατά: ο καρκίνος δεν είναι ντροπή, δεν είναι λέξη που πρέπει να κρύβεται και η πρόληψη μπορεί να σώσει ζωές.