Τη Μυτιλήνη και τη Λέσβο της περιόδου 1925–1927, μέσα από κινηματογραφικές καταγραφές της καθημερινής ζωής, παρουσίασε το ντοκιμαντέρ «Η δική μου Μυτιλήνη, 1925–27», που προβλήθηκε την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου στο ξενοδοχείο Λωριέτ.

Το έργο, σε σκηνοθεσία Άγγελου Κοβότσου και επιστημονική επιμέλεια Ευριδίκης Σιφναίου και Αλέκας Μπουτζουβή, αξιοποιεί 39 ασπρόμαυρες ερασιτεχνικές ταινίες του επιχειρηματία και ερασιτέχνη κινηματογραφιστή Μίτσα Κουρτζή. Γυρισμένες σε φιλμ 9,5 χιλιοστών, οι ταινίες αποτελούν τεκμήρια της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του νησιού κατά τον Μεσοπόλεμο.

Η καθημερινότητα ως ιστορική μαρτυρία

Στο επίκεντρο του υλικού βρίσκονται οι άνθρωποι και οι δραστηριότητές τους. Εικόνες εργασίας, καθημερινές συνήθειες, δρόμοι και τοπία συνθέτουν μια καταγραφή της εποχής, επιτρέποντας στον θεατή να προσεγγίσει πλευρές της ζωής στη Λέσβο πριν από περίπου έναν αιώνα.

Η κινούμενη εικόνα προσθέτει μια διαφορετική διάσταση στη μελέτη αυτού του παρελθόντος. Συμπληρώνει τις γραπτές πηγές και τις φωτογραφίες, διατηρώντας κινήσεις, χειρονομίες και στιγμές από τη σχέση των ανθρώπων με τον χώρο τους. Μέσα από το προσωπικό βλέμμα του κινηματογραφιστή, το αρχείο προσφέρει υλικό για την προσέγγιση της τοπικής κοινωνίας του Μεσοπολέμου.

Η διαδρομή της διάσωσης

Σύμφωνα με την ανακοίνωση για την εκδήλωση, το κινηματογραφικό υλικό εντοπίστηκε σε παλαιοπωλείο της Μυτιλήνης και στη συνέχεια αποκαταστάθηκε στα Archives Cinématographiques de la France, στη Γαλλία.

Η διάσωση και η αποκατάστασή του επέτρεψαν την αξιοποίησή του στο ντοκιμαντέρ και την παρουσίαση στο κοινό εικόνων που διαφορετικά θα κινδύνευαν να χαθούν. Η πορεία αυτή αναδεικνύει τη σημασία του εντοπισμού και της συντήρησης ιδιωτικών αρχείων, τα οποία μπορούν να αποτελέσουν πηγές για την ιστορία ενός τόπου.

Την πρωτοβουλία και την οργάνωση της βραδιάς είχε, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, η Κορνηλία Ζαρκιά. Στην προβολή παρευρέθηκε επίσης μέλος της οικογένειας Κουρτζή, η ιστορία της οποίας συνδέεται με το κινηματογραφικό υλικό.