Με αφετηρία την καθημερινότητά της ως εκπαιδευτικού, εργαζόμενης και μητέρας δύο παιδιών, η Ειρήνη Βαρελτζή, Συντονίστρια Πλατφόρμας Λέσβου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, έθεσε στο επίκεντρο της συνέντευξής της στον Θράσο Αβραάμ, στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Νησί», το κόστος ζωής, τις ελλείψεις στην εκπαίδευση και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όσοι επιλέγουν να ζήσουν και να δημιουργήσουν στα νησιά.

Παρουσιάζοντας τους λόγους της πρώτης της ένταξης σε πολιτικό φορέα, υπογράμμισε ότι η διεκδίκηση χρειάζεται να συνοδεύεται από συμμετοχή στην αναζήτηση και στην εφαρμογή λύσεων. Παράλληλα, περιέγραψε τις προτάσεις του πολιτικού της χώρου για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και τη στήριξη της περιφέρειας, επιμένοντας ότι το αποτέλεσμα κάθε παρέμβασης πρέπει να γίνεται ορατό στην καθημερινότητα των πολιτών.

Τι σημαίνει ο ρόλος της συντονίστριας πλατφόρμας

Στην αρχή της συζήτησης, η κ. Βαρελτζή διευκρίνισε το περιεχόμενο της αρμοδιότητας που ανέλαβε, επισημαίνοντας ότι δεν ταυτίζεται με τον παραδοσιακό τίτλο του γραμματέα ή του επικεφαλής μιας νομαρχιακής οργάνωσης.

Όπως εξήγησε, αποτελεί μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Λέσβου, μέσα στην οποία κατανέμονται διαφορετικές ευθύνες, από την επικοινωνία με τα μέλη και τον συντονισμό των δράσεων μέχρι την οικονομική καμπάνια και την πολιτική λειτουργία.

Περιγράφοντας την οργανωτική φυσιογνωμία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης ως «υβριδική», στάθηκε στον ρόλο της ψηφιακής πλατφόρμας για την εγγραφή, την επικοινωνία και τη συμμετοχή των μελών. Η ίδια έδωσε έμφαση στη συλλογική λειτουργία, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «είμαστε μια ομάδα και λειτουργούμε όλοι μαζί».

Η απόφαση να περάσει από τη διεκδίκηση στη συμμετοχή

Η ενασχόλησή της με την πολιτική, όπως ανέφερε, προέκυψε ως συνέχεια της συνδικαλιστικής δραστηριοποίησής της στον χώρο της εκπαίδευσης κατά τον τελευταίο χρόνο. Παρότι τοποθετούσε πάντοτε τον εαυτό της στον προοδευτικό χώρο, δεν είχε ενταχθεί προηγουμένως σε πολιτικό κόμμα.

Η εμπειρία των συλλογικών διεκδικήσεων την οδήγησε, όπως εξήγησε, στην πεποίθηση ότι χρειάζεται ένα ακόμη βήμα, ώστε τα αιτήματα να μετατραπούν σε εφαρμόσιμες πολιτικές. Στην επιλογή της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης συνέβαλαν τόσο η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα όσο και το πρόγραμμα που, σύμφωνα με την ίδια, συνδέει την οικονομία με το κοινωνικό κράτος, την εργασία, την παιδεία και την ανάπτυξη της περιφέρειας.

Απαντώντας στο γνώριμο ερώτημα «πού πας να μπλέξεις», που άκουσε και από το περιβάλλον της, τόνισε ότι οι άνθρωποι που βιώνουν τα προβλήματα χρειάζεται να συμμετέχουν και στη διαμόρφωση των απαντήσεων. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, ότι η απόφασή της δεν στηρίζεται στην αντίληψη πως διαθέτει όλες τις λύσεις, αλλά στην εμπιστοσύνη της στη συλλογική προσπάθεια.

Η συμμετοχή των γυναικών χρειάζεται στήριξη

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις δυσκολίες συνδυασμού της πολιτικής δράσης με την εργασία και την οικογενειακή ζωή. «Η πολιτική απαιτεί χρόνο, χώρο, υποστήριξη», σημείωσε, αναγνωρίζοντας τη σημαντική βοήθεια που δέχεται από τους γονείς της στην καθημερινότητα με τα παιδιά της.

Κατά την ίδια, η ενεργότερη συμμετοχή της γενιάς των σημερινών εργαζόμενων γονέων αποτελεί ανάγκη, καθώς πρόκειται για ανθρώπους που δέχονται έντονα την οικονομική και κοινωνική πίεση. Ταυτόχρονα, αποτελεί και ένα παράδειγμα προς τα παιδιά ότι η αξιοπρεπής ζωή απαιτεί διεκδίκηση και προσωπική εμπλοκή.

Αναφερόμενη στην ανανέωση του πολιτικού προσωπικού, αναγνώρισε τη σημασία της εμπειρίας των παλαιότερων, αλλά και το ενδεχόμενο λαθών από τους νεότερους. Έθεσε, ωστόσο, ως βασικό κριτήριο τη συνέπεια ανάμεσα σε λόγια και πράξεις και τον διαρκή έλεγχο από την κοινωνία.

Η ακρίβεια στο οικογενειακό ταμείο

Η συζήτηση για την ακρίβεια ξεκίνησε από μια εμπειρία οικεία σε πολλές οικογένειες, τον λογαριασμό στο σούπερ μάρκετ. Η κ. Βαρελτζή περιέγραψε την αγωνία της κάλυψης των μηνιαίων αναγκών, επισημαίνοντας ότι για πολλούς το ζητούμενο έχει περιοριστεί στη διατήρηση ενός μικρού αποθέματος για κάποιο έκτακτο έξοδο.

Τρόφιμα, σχολικές ανάγκες, ένδυση και δραστηριότητες των παιδιών συγκροτούν, όπως ανέφερε, έναν προϋπολογισμό με ελάχιστα περιθώρια περικοπών.

Ως βασική πρόταση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης παρουσίασε τη μείωση του ΦΠΑ στο 6% για βασικά είδη διατροφής και υγιεινής. Διευκρίνισε, όμως, ότι η φορολογική μείωση χρειάζεται να συνοδεύεται από ψηφιακό παρατηρητήριο τιμών και ελέγχους σε όλα τα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας, ώστε η ελάφρυνση να φτάνει στον καταναλωτή.

Το κριτήριο, όπως υπογράμμισε, είναι η διαφορά να αποτυπώνεται στο ράφι και στην απόδειξη.

Η νησιωτικότητα να μεταφράζεται σε συγκεκριμένα μέτρα

Για τη Λέσβο, η κ. Βαρελτζή έθεσε ως προτεραιότητα τη μείωση του πρόσθετου κόστους που συνεπάγεται η ζωή στο νησί. Ακόμη και μια οικογενειακή μετακίνηση προς την Αθήνα, σημείωσε, απαιτεί σημαντικό οικονομικό προγραμματισμό.

Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στην ενίσχυση του Μεταφορικού Ισοδύναμου και στην πρόταση για το δικαίωμα παραμονής στον τόπο κατοικίας, την οποία συνέδεσε με την κάλυψη πρόσθετων επιβαρύνσεων σε μικρούς οικισμούς και στην παραμεθόριο.

Παράλληλα, παρουσίασε την πρόταση για μεταφορά του Υπουργείου Νησιωτικής Πολιτικής στη Λέσβο ως παρέμβαση με ουσιαστικό και συμβολικό χαρακτήρα, στο πλαίσιο μιας πολυκεντρικής διακυβέρνησης. Υποστήριξε ότι οι αποφάσεις για τα νησιά πρέπει να λαμβάνονται με ισχυρή συμμετοχή των ίδιων των νησιωτικών κοινωνιών.

Η ακτοπλοϊκή σύνδεση, το κόστος μεταφοράς προϊόντων, η πρόσβαση στην υγεία και οι επαγγελματικές προοπτικές, σύμφωνα με την ίδια, αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για να μπορεί κάποιος να παραμείνει στη Λέσβο.

Τα κενά στα σχολεία και η ανάγκη στήριξης των εκπαιδευτικών

Στην εκπαίδευση, η κ. Βαρελτζή ανέδειξε δύο βασικές προτεραιότητες, την κάλυψη των ελλείψεων και την ενίσχυση του ρόλου του εκπαιδευτικού.

Όπως ανέφερε, η προηγούμενη σχολική χρονιά ολοκληρώθηκε με περίπου 70 κενά στην ειδική αγωγή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση της Λέσβου. Με αφορμή αυτή την αναφορά, υπογράμμισε ότι η λειτουργία των σχολείων δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στην προσπάθεια των εκπαιδευτικών, χωρίς επαρκές προσωπικό, υποδομές και υποστηρικτικές δομές.

Οι ελλείψεις, κατά την εκτίμησή της, επηρεάζουν τις δυνατότητες στήριξης των παιδιών και εντείνουν τις εκπαιδευτικές ανισότητες.

Στάθηκε επίσης στην παιδαγωγική ελευθερία και στην ανάγκη ο εκπαιδευτικός να αισθάνεται ότι υποστηρίζεται στο έργο του. Συνέδεσε αυτή την ανάγκη με τις αποδοχές και το στεγαστικό πρόβλημα, περιγράφοντας την οικονομική πίεση που αντιμετωπίζουν συνάδελφοί της σε νησιά με υψηλά ενοίκια.

Ένα δημόσιο σχολείο που να προσφέρει ίσες ευκαιρίες

Η ενίσχυση του δημόσιου σχολείου, όπως υποστήριξε, χρειάζεται συνέχεια σε όλες τις βαθμίδες και έναν ενιαίο σχεδιασμό με επίκεντρο τον μαθητή. Άσκησε κριτική στη λογική των αποσπασματικών προγραμμάτων, επιμένοντας ότι απαιτούνται σταθεροί πόροι, προσωπικό και σαφείς εκπαιδευτικοί στόχοι.

Αναφερόμενη στις προτάσεις του πολιτικού της χώρου, μίλησε για πρόσθετους διορισμούς και χρηματοδότηση, καθώς και για την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων, την οποία συνέδεσε με πρόβλεψη ελεύθερης πρόσβασης σε τμήματα.

Έθεσε ως ζητούμενο τις ίσες ευκαιρίες για τα παιδιά, σε μια περίοδο κατά την οποία πολλές οικογένειες δυσκολεύονται να καλύψουν το κόστος φροντιστηρίων και πρόσθετων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.

Προοπτική για τους νέους και έλεγχος από τους πολίτες

Για την παραμονή των νέων στον τόπο τους, η κ. Βαρελτζή υποστήριξε ότι χρειάζονται αμοιβές που να ανταποκρίνονται στα προσόντα τους, καλύτερες υπηρεσίες και ουσιαστική βελτίωση της καθημερινότητας. Περιέγραψε ως αδιέξοδο τη διαδρομή νέων ανθρώπων που αποκτούν υψηλή επιστημονική κατάρτιση, αλλά αναζητούν τελικά επαγγελματική προοπτική στο εξωτερικό.

Κλείνοντας, αναγνώρισε τη δυσπιστία απέναντι στις πολιτικές υποσχέσεις και τόνισε ότι η εμπιστοσύνη θα κριθεί από τη συνέπεια και τις πράξεις.

«Θέλω να ρωτάνε οι συμπολίτες μου και να απαιτούν απαντήσεις», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι οι πολίτες πρέπει να ζητούν κοστολόγηση, χρονοδιαγράμματα και έλεγχο της εφαρμογής των προτάσεων.

Ως πρώτη ουσιαστική προτεραιότητα για τη Λέσβο επανέφερε τη μείωση του κόστους των βασικών αγαθών και των μετακινήσεων, ώστε η νησιωτικότητα να μην αποτελεί εμπόδιο στην αξιοπρεπή διαβίωση και στην επιλογή των ανθρώπων να μείνουν στον τόπο τους.