Μια χρονιά με ικανοποιητικό καρπό σε αρκετούς ελαιώνες, αλλά χωρίς τις μεγάλες ποσότητες που γνώρισε παλαιότερα η Λέσβος, περιέγραψε ο γεωπόνος Θοδωρής Αγγελέλλης την ελαιοκομική σεζόν που ξεκινά σύντομα στον ραδιοφωνικό σταθμό  99 fm «Στο Νησί» και την εκπομπή «Οικονομία της Υπαίθρου». Λίγο πριν από την έναρξη της συγκομιδής, εκτίμησε ότι η μεγαλύτερη δυσκολία για τους παραγωγούς θα είναι η εξασφάλιση εισοδήματος σε μια αγορά όπου οι τιμές πιέζονται και το κόστος παραμένει υψηλό.

Όπως εξήγησε, οι πολλές βροχές της προηγούμενης περιόδου ευνόησαν τη βλάστηση και την ανθοφορία. Η ανθοφορία, ωστόσο, δεν μετατράπηκε στο σύνολό της σε παραγωγή. Σήμερα η εικόνα διαφέρει αισθητά από χωράφι σε χωράφι: υπάρχουν κτήματα με ικανοποιητική καρποφορία, αλλά και άλλα που επηρεάστηκαν από υπερβολικό κλάδεμα, ελλιπή λίπανση, χρόνιες ασθένειες ή απουσία καλλιεργητικής φροντίδας.

Η ποιότητα του καρπού είναι, κατά την εκτίμησή του, γενικά καλή έως πολύ καλή. Ακόμη και μέσα στο ίδιο κτήμα, όμως, μπορεί να συνυπάρχουν μεγάλες, καλοσχηματισμένες ελιές με μικρότερους ή ζαρωμένους καρπούς. Ο Αγγελέλλης συνέδεσε αυτή τη διαφορά με την κατάσταση των δέντρων, την υγρασία και την ποιότητα του εδάφους, καλώντας τους παραγωγούς να παρατηρήσουν προσεκτικά τον ελαιώνα τους πριν αρχίσει η συγκομιδή.

Για τον δάκο ανέφερε ότι, παρότι το έντομο είναι παρόν, οι προσβολές που διαπιστώνει δεν είναι τόσο εκτεταμένες όσο αρχικά φοβόταν. Συνέστησε, πάντως, επιτόπιο έλεγχο του καρπού και των ελιών που πέφτουν στο έδαφος, ώστε οι παραγωγοί να έχουν σαφή εικόνα για κάθε χωράφι.

Η πίεση στην αγορά

Περνώντας από τον ελαιώνα στην αγορά, ο γεωπόνος υπενθύμισε ότι την προηγούμενη χρονιά υπήρξαν μεγάλα διαστήματα κατά τα οποία παραγωγοί στη Λέσβο δυσκολεύονταν να βρουν αγοραστή για το λάδι τους, ακόμη και σε χαμηλή τιμή. Για τη νέα περίοδο εμφανίστηκε επιφυλακτικός, εκτιμώντας ότι οι μεγάλες ποσότητες ελαιολάδου που διατίθενται διεθνώς θα συνεχίσουν να ασκούν πίεση στις τιμές.

Για το νησί, η ανησυχία του δεν περιορίζεται στην τιμή ανά κιλό. Όπως τόνισε, μια ελαιοκομική χρονιά με μικρό όγκο παραγωγής και χαμηλό τζίρο αφήνει περιορισμένο εισόδημα στους ανθρώπους που ζουν από την καλλιέργεια. Στις δυσκολίες προστίθεται και η έλλειψη εργατικών χεριών, τόσο για τη συγκομιδή όσο και για το κλάδεμα και τις υπόλοιπες εργασίες.

«Ο ελαιώνας πρέπει να παραμείνει παραγωγικός»

Ο Αγγελέλλης προειδοποίησε ότι η εγκατάλειψη των ελαιοκτημάτων μπορεί να ενταθεί τα επόμενα χρόνια. Ένα χωράφι που μένει ακαλλιέργητο επί τέσσερα ή πέντε χρόνια, είπε, απαιτεί στη συνέχεια σημαντική δαπάνη και εργασία για να επανέλθει στην παραγωγή. Γι’ αυτό πρότεινε στους ιδιοκτήτες που δεν μπορούν πλέον να καλλιεργήσουν τα κτήματά τους να εξετάσουν έγκαιρα την εκμίσθωσή τους, με στόχο να συνεχίσουν να φροντίζονται.

Στην ίδια κατεύθυνση, έθεσε την ανάγκη συνεργασίας νέων παραγωγών μέσα από μικρές ομάδες ή επιχειρήσεις που θα μπορούν να καλλιεργούν περισσότερα χωράφια και να αξιοποιούν κατάλληλο εξοπλισμό συγκομιδής. Υπογράμμισε ότι κάθε επένδυση σε μηχανήματα χρειάζεται προσεκτική αξιολόγηση και οικονομικό σχεδιασμό, ιδιαίτερα στις δύσκολες συνθήκες του λεσβιακού ελαιώνα.

Παρά τη δύσκολη εικόνα, ο γεωπόνος σημείωσε ότι υπάρχουν παραδείγματα λεσβιακών ελαιολάδων που βρίσκουν θέση στις διεθνείς αγορές σε βιώσιμες τιμές. Σε αυτή την προσπάθεια, εκτίμησε, οι νεότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με την ελιά μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο, οργανώνοντας την καλλιέργεια με συνεργασία, σχέδιο και σαφή υπολογισμό του κόστους.