Πόση σχέση με την πραγματικότητα έχει ο διάλογος για τη νέα ΚΑΠ της περιόδου 2028 έως 2034;

Διάλογος σημαίνει ότι η κυβέρνηση, μέσω του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ενημερώνει τον αγροτικό κόσμο για τις αλλαγές που έρχονται, τις αντιπαραθέσεις που υπάρχουν και τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζει να τις αντιμετωπίσει. Παράλληλα, διάλογος σημαίνει ότι η κυβέρνηση ακούει τις θέσεις, τις απόψεις, τις προτάσεις, τους καημούς και τις αγωνίες του αγροτικού κόσμου και προσπαθεί να τις μετατρέψει σε πολιτική.

Ένας από τους ανθρώπους που γνωρίζουν όσο λίγοι την ΚΑΠ, ο πρώην γενικός γραμματέας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης Χαράλαμπος Κασίμης, σε δημόσια ανάρτησή του χαρακτηρίζει τον εξελισσόμενο διάλογο για τη νέα ΚΑΠ ως «διαβούλευση βιτρίνας και δημιουργική λογιστική», μετά τη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στο Μέτσοβο και την οποία παρακολούθησε διαδικτυακά.

Χαρακτηριστικά αναφέρει:

1. Μόνο θετικές προοπτικές, ελάχιστος προβληματισμός

Η παρουσίαση της πρότασης από τους εκπροσώπους του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περιορίστηκε στην απλή αναπαραγωγή των βασικών σημείων. Ελάχιστες, έως ανύπαρκτες, ήταν οι αναφορές στις δυσχέρειες σχεδιασμού, στη διακυβέρνηση, στις απειλές ή στις προκλήσεις της νέας αρχιτεκτονικής της ΚΑΠ.

2. Η «δημιουργική λογιστική» των 20,1 δισ. ευρώ

Παρουσιάστηκε μια ειδυλλιακή εικόνα αυξημένων πόρων, από 19,3 δισ. ευρώ σε 20,1 δισ. ευρώ.

Πού κρύβεται η αλήθεια;

• Τα 3,16 δισ. ευρώ προέρχονται από μη οριοθετημένα ποσά της ρήτρας του «αγροτικού στόχου». Κάθε άλλο παρά διασφαλισμένα είναι, καθώς τελούν υπό τον ανταγωνισμό άλλων πολιτικών.

  ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

• Τα 2,81 δισ. ευρώ βαφτίζονται «νέοι πόροι», ενώ αποτελούν απλώς εμπροσθοβαρή διάθεση, το 2028, από τον ίδιο τον προϋπολογισμό των 14,64 δισ. ευρώ, για ενίσχυση της ρευστότητας. Πρόκειται για ποσό που κανονικά θα δινόταν αργότερα, κατά την ενδιάμεση επανεξέταση, προφανώς υπό την πίεση των αγροτικών κινητοποιήσεων για τη συμφωνία Mercosur.

Ατόπημα διπλό. Βαφτίζονται εγγυημένα κονδύλια ποσά που δεν προορίζονται κατ’ ανάγκη για τη γεωργία και, παράλληλα, διπλομετράται η εμπροσθοβαρής ρευστότητα.

3. Διαβούλευση χωρίς τις Περιφέρειες και τις τοπικές κοινωνίες

• Ο διάλογος περιορίστηκε σε εκπροσώπους εθνικών φορέων, οι οποίοι είχαν ήδη μιλήσει στην Αθήνα.

• Οι ίδιοι οι παραγωγοί, οι κτηνοτρόφοι και οι φορείς του αγροδιατροφικού τομέα της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας ήταν ουσιαστικά απόντες.

• Η διοργάνωση ενός πάνελ με στοχευμένες ερωτήσεις του συντονιστή δημοσιογράφου και οι απαντήσεις των συμμετεχόντων δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την αναγκαία διαβούλευση και τον ζωντανό διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες και τους φορείς εκπροσώπησής τους.

Το συμπέρασμα

Η αποτυχημένη εφαρμογή της τρέχουσας ΚΑΠ, που έπληξε θανάσιμα τον αγροτικό κόσμο, δεν φαίνεται να δίδαξε πολλά στην κυβέρνηση.

Γινόμαστε ξανά μάρτυρες μιας «παρέλασης» παραγόντων, αντί για μια ουσιαστική ενεργοποίηση, από τα κάτω, της συμμετοχής των τοπικών δυνάμεων.

Η μετάβαση από τον κεντρικό στρατηγικό σχεδιασμό στην κοινή ευθύνη σε περιφερειακό επίπεδο απαιτεί διαφάνεια, σοβαρή προετοιμασία και μοντέλα διακυβέρνησης.

Δυστυχώς, αυτά φαίνεται πως βρίσκονται πολύ χαμηλά στην κυβερνητική ατζέντα.

Η επικοινωνία κυριαρχεί.