Δέκα χρόνια συμπληρώνει φέτος η γνωστή ομάδα στο Facebook «Παρκάρω σαν ηλίθιος», που έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο δραστήρια διαδικτυακά βήματα καταγραφής και καταγγελίας των προβλημάτων που σχετίζονται με την κυκλοφορία, τη στάθμευση και την προσβασιμότητα στη Μυτιλήνη. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποδηλάτου (3 Ιουνίου), ο διαχειριστής της ομάδας, Άρης Σπέρκος, μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Ν» στους 99 fm, καταθέτοντας τη δική του αποτίμηση για την κατάσταση που επικρατεί στην πόλη, αλλά και τις αλλαγές που θεωρεί αναγκαίες.

Η ομάδα, η οποία αριθμεί πλέον περισσότερα από 10.000 μέλη, δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να αναδείξει τα προβλήματα της καθημερινότητας στους δρόμους της Μυτιλήνης. Όπως σημείωσε ο κ. Σπέρκος, η επιλογή του αιχμηρού τίτλου δεν ήταν τυχαία, καθώς στόχος ήταν να προκαλέσει αντίδραση και προβληματισμό γύρω από συμπεριφορές που δυσκολεύουν τη ζωή των πολιτών.

Παρά τις χιλιάδες φωτογραφίες, αναρτήσεις και παρεμβάσεις της τελευταίας δεκαετίας, ο ίδιος εκτιμά ότι η βελτίωση στο κυκλοφοριακό παραμένει περιορισμένη. Αναγνώρισε ότι έχουν γίνει ορισμένες παρεμβάσεις, όπως νέες ράμπες, τοποθέτηση προστατευτικών στοιχείων και ασφαλτοστρώσεις, ωστόσο θεωρεί ότι πρόκειται για αποσπασματικές κινήσεις που δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στη ρίζα του. «Η πόλη εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση κυκλοφοριακής αναρχίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα πεζοδρόμια και στην ασφάλεια των πεζών. Περιέγραψε μια πόλη όπου οι μετακινήσεις για άτομα με αναπηρία, γονείς με καροτσάκια ή μαθητές συχνά γίνονται κάτω από δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες. Ως παράδειγμα έφερε την οδό Οικονόμου Τάξη, όπου η ομάδα έχει ήδη καταθέσει πρόταση μονοδρόμησης, επικαλούμενη ζητήματα ασφάλειας για τους μαθητές που μετακινούνται προς και από τα σχολεία της περιοχής.

Ο κ. Σπέρκος στάθηκε επίσης στην ανάγκη εφαρμογής του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας, επισημαίνοντας ότι πολλά από όσα προβλέπονται στις σχετικές μελέτες —πεζοδρομήσεις, μονοδρομήσεις και νέες διαδρομές πεζών— θα έπρεπε να είχαν ήδη ξεκινήσει να υλοποιούνται. Όπως είπε, η αναμονή μέχρι την πλήρη ενεργοποίηση των σχεδίων δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι όταν υπάρχουν άμεσα ζητήματα ασφάλειας.

Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στη στάθμευση. Ο διαχειριστής της ομάδας υποστήριξε ότι η πόλη πρέπει να στραφεί σε μια διαφορετική λογική διαχείρισης των χώρων στάθμευσης, με καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων χώρων, ενδεχομένως ακόμη και με μικρό αντίτιμο χρήσης, προκειμένου να αποθαρρύνεται η άσκοπη χρήση του αυτοκινήτου στο κέντρο και να ενισχυθούν εναλλακτικοί τρόποι μετακίνησης.

Στο ίδιο πλαίσιο, τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης του ποδηλάτου και των ήπιων μορφών μετακίνησης. Εξέφρασε θετική άποψη για τα ηλεκτρικά ποδήλατα, τα οποία, όπωςχρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο από νέους και νέες, ενώ χαρακτήρισε τη βιώσιμη κινητικότητα ως μια φιλοσοφία που επιτρέπει σε όλους —ανεξαρτήτως ηλικίας ή κινητικών δυνατοτήτων— να κινούνται με ασφάλεια και αξιοπρέπεια μέσα στην πόλη.

Ένα ακόμη ζήτημα που ανέδειξε αφορά την παρουσία των ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλέστηκε, στη Λέσβο δραστηριοποιούνται περίπου 90 εταιρείες ενοικίασης οχημάτων, πολλές από τις οποίες εξυπηρετούν πελάτες στο κέντρο της Μυτιλήνης. Εκτίμησε ότι κατά την κορύφωση της τουριστικής περιόδου η κατάσταση θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το ήδη πιεσμένο κυκλοφοριακό δίκτυο της πόλης.

Παράλληλα, δεν παρέλειψε να αναφερθεί σε φαινόμενα παραβατικής συμπεριφοράς που, όπως υποστήριξε, παρατηρούνται ακόμη και από άτομα που κατέχουν θεσμικές θέσεις ή υπηρετούν σε αρχές επιβολής του νόμου. Τόνισε ότι η τήρηση των κανόνων οδικής κυκλοφορίας πρέπει να ξεκινά από εκείνους που καλούνται να αποτελούν παράδειγμα για τους πολίτες.

Κλείνοντας, ο Άρης Σπέρκος υπογράμμισε ότι η Μυτιλήνη χρειάζεται έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό για το κυκλοφοριακό, με συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων, σαφή χρονοδιαγράμματα και συγκεκριμένους στόχους. Με το σύνθημα «Ποδήλατα παντού», που δανείστηκε από τον Ποδηλατικό Σύλλογο Λέσβου, απηύθυνε έκκληση για περισσότερες δράσεις και λιγότερες καθυστερήσεις, σημειώνοντας ότι η πόλη δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει άλλο.