Η απουσία παιδοψυχιάτρου στη Λέσβο είναι μια καθημερινή πραγματικότητα... ετών που εξαναγκάζει γονείς να εγκαταλείπουν το νησί αναζητώντας στήριξη για τα παιδιά τους σε δομές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, με σημαντικό οικονομικό και ψυχικό κόστος.

Την ίδια στιγμή, η νέα Ψυχιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Μυτιλήνης –που παραδόθηκε επισήμως στις 20 Φεβρουαρίου 2026 παρουσία του υπουργού Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη– παραμένει εκτός λειτουργίας έναν μήνα μετά, αναμένοντας τον ξενοδοχειακό εξοπλισμό- κάτι που γνωρίζαμε, αλλά δεν πρέπει να εφησυχάζουμε.

Γιατί και ο ξενοδοχειακός εξοπλισμός να φτάσει μετά το Πάσχα, όπως αναμένεται λείπει προσωπικό. Συγκεκριμένα η Ψυχιατρική Κλινική χρήζει ούτως ή άλλως άμεσης στελέχωσης: Λείπουν νοσηλευτικό προσωπικό, κοινωνικός λειτουργός, επισκέπτρια υγείας, εργοθεραπευτής/ρια, λογοθεραπεύτρια/ής, διοικητικό προσωπικό, και ψυχολόγοι, πέραν από την άμεση αναγκαιότητα πρόσληψης επιμελητή Α παιδοψυχιάτρου.

Οικογένειες σε μετακίνηση

Η έλλειψη παιδοψυχιάτρου στο νησί έχει άμεσες συνέπειες για δεκάδες οικογένειες, που καλούνται να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις χωρίς βασικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας για ανηλίκους. Οι μετακινήσεις προς μεγάλα αστικά κέντρα δεν είναι μόνο χρονοβόρες, αλλά και ιδιαίτερα δαπανηρές, επιβαρύνοντας οικογένειες που ήδη βρίσκονται σε ευάλωτη θέση.

Το πρόβλημα αναγνωρίζεται και από τη διοίκηση του Νοσοκομείου. Όπως δήλωσε ο διοικητής και πρόεδρος, Αλέκος Κουτσαντώνης: «Δεν έχουμε παιδοψυχίατρο. Έχουν γίνει αρκετές προκηρύξεις, προσπαθούμε έστω και με επικουρικό, αλλά δεν είναι μόνο η θέληση δική μας που αρκεί».

Όπως εξήγησε, η απουσία δεν οφείλεται σε διοικητική αδράνεια, αλλά στην έλλειψη διαθέσιμων ειδικών σε εθνικό επίπεδο, μετά και την αποχώρηση του τελευταίου παιδοψυχιάτρου που πλέον ιδιωτεύει.

Το νέο κτήριο που δεν λειτουργεί

Παράλληλα, η νέα Ψυχιατρική Κλινική, η οποία φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας στο νησί, παραμένει ως γνωστόν ανενεργή, καθώς δεν έχει ακόμη εξοπλιστεί.

«Το κτήριο το παραλάβαμε, αλλά πρέπει να μπουν τα κρεβάτια και ο απαραίτητος εξοπλισμός για να ξεκινήσει», σημείωσε ο κ. Κουτσαντώνης, προσθέτοντας ότι οι διαδικασίες έχουν ολοκληρωθεί και το Νοσοκομείο αναμένει τις παραδόσεις από τους προμηθευτές.

Ωστόσο, όπως παραδέχεται, η διαδικασία καθυστερεί λόγω της γραφειοκρατίας των δημόσιων προμηθειών, ενώ και η περίοδος του Πάσχα ενδέχεται να μεταθέσει περαιτέρω το χρονοδιάγραμμα.

Υποστελέχωση και πίεση στο προσωπικό

Ακόμη και αν η Κλινική τεθεί σε λειτουργία το επόμενο διάστημα, το πρόβλημα της στελέχωσης παραμένει καθοριστικό.

Σήμερα, η Ψυχιατρική υπηρεσία του Νοσοκομείου λειτουργεί με μόλις τρεις ψυχιάτρους – δύο μόνιμες και μία επικουρική – και δύο ψυχολόγους, αριθμοί που δεν επαρκούν για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες του νησιού.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Λέσβου, Αλέξανδρος Ζάμπρας, είχε επισημάνει ότι η δημιουργία του νέου κτιρίου δεν λύνει τα βασικά προβλήματα:«Η κλινική παραμένει υποστελεχωμένη, ενώ η απουσία παιδοψυχιάτρου δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, με ασθενείς να αναγκάζονται να μεταβαίνουν στην Αθήνα».

Ένα σύστημα ήδη στα όριά του

Οι ελλείψεις δεν είναι καινούργιες. Ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο, νοσηλεύτριες της Ψυχιατρικής Κλινικής περιέγραφαν στο «Ν» την καθημερινή πίεση:«Τα ραντεβού είναι πέντε, αλλά εξυπηρετούμε τριάντα μέχρι το μεσημέρι».

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: ένας στους τέσσερις κατοίκους της Λέσβου έχει περάσει από την Ψυχιατρική Υπηρεσία, όπως μας ανέφερε η διευθύντρια της Ψυχιατρικής, Νίκη Κούρτη γεγονός που καταδεικνύει την έκταση των αναγκών.

Οι δεσμεύσεις και η καθυστέρηση

Κατά την επίσκεψή του στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, ο υπουργός Υγείας είχε δηλώσει ότι «έως το Πάσχα θα έχει εγκατασταθεί ο εξοπλισμός και θα έχουν προκηρυχθεί επιπλέον θέσεις ιατρών και νοσηλευτών».

Έναν μήνα μετά, το κρίσιμο ζήτημα της στελέχωσης –και ειδικά της παιδοψυχιατρικής κάλυψης– συνεχίζει να αφήνει ένα ολόκληρο νησί χωρίς βασικές υπηρεσίες για τα παιδιά και τις οικογένειές τους.

Η νέα Ψυχιατρική Κλινική μπορεί να αποτελεί ένα σημαντικό βήμα σε επίπεδο υποδομών, όμως για τις οικογένειες που αναγκάζονται να ταξιδεύουν εκτός νησιού για να βρουν βοήθεια για τα παιδιά τους, το ζητούμενο δεν είναι το κτίριο, αλλά η άμεση, ουσιαστική λειτουργία ενός πλήρως στελεχωμένου συστήματος ψυχικής υγείας.

Μέχρι τότε, η πραγματικότητα παραμένει σκληρή: η Λέσβος συνεχίζει να μην έχει παιδοψυχίατρο και η «νέα» κλινική χωρίς το απαραίτητο προσωπικό δεν θα μπορεί  να προσφέρει τις υπηρεσίες για τις οποίες δημιουργήθηκε.