«Στήριξα τα όνειρά μου πάνω σε αυτή τη δουλειά. Χρεώθηκα 40.000 ευρώ. Και σε 20 μέρες δεν θα έχω να φάω».Η φωνή του έτρεμε. Όχι από αδυναμία, αλλά από συσσωρευμένη αγωνία. Ήταν η φωνή του Στρατή. Δίπλα του ένας ακόμη νέος κτηνοτρόφος, συνομήλικος, με τα ίδια χέρια σημαδεμένα από τη δουλειά, με τα ίδια μάτια γεμάτα ερωτήματα. Δυο νέοι άνθρωποι που επέλεξαν να μείνουν στη Λέσβο, να παλέψουν στον πρωτογενή τομέα, να κρατήσουν ζωντανά τα χωριά τους. Και χθες σάθηκαν έξω από την Περιφέρεια, απέναντι στον Χαράλαμπο Αθανασίου, ζητώντας το αυτονόητο. Να μπορούν να δουλέψουν.

700 κιλά γάλα την ημέρα και 15 τόνοι εγκλωβισμένοι
«Σαν οικογένεια βγάζουμε 700 κιλά γάλα την ημέρα. Είναι περίπου 1.000 ευρώ τζίρος. Σε 20 μέρες είναι 20.000 ευρώ». Τα νούμερα ειπώθηκαν καθαρά, κοφτά, σαν να ήθελαν να χαραχτούν στον αέρα.Στις δεξαμενές υπάρχουν ήδη 15 τόνοι γάλα. Δεν φεύγουν. Δεν πωλούνται. Δεν μετακινούνται. Ολόκληρη η Λέσβος βρίσκεται εντός απαγορευμένης ζώνης. Δεν επιτρέπονται σφαγές ζώων, δεν επιτρέπεται μετακίνηση ζώντων ζώων εντός και εκτός νησιού, δεν επιτρέπεται διακίνηση ζωικών και γαλακτοκομικών προϊόντων ούτε καν στις αποσκευές των πολιτών. Κανένα τυρί, κανένα κρέας, καμία σταγόνα γάλα δεν μπορεί να βγει από το νησί.Για τους δυο νέους κτηνοτρόφους αυτό δεν είναι διοικητικό μέτρο αλλά ασφυξία.

«Θέλω να κάνω οικογένεια. Πώς να το κάνω έτσι;»
Η πιο βαριά στιγμή δεν ήταν όταν μίλησαν για τα χρήματα. Ήταν όταν μίλησαν για τη ζωή τους.«Πάνω σε αυτή τη δουλειά στηρίζω τα όνειρά μου. Θέλω αύριο να κάνω μια οικογένεια. Πώς να το κάνω όταν με κυριεύει ψυχολογικά όλο αυτό;»

 «Κάτσαμε στον τόπο μας για να ζούμε με αξιοπρέπεια. Ποια είναι η αξιοπρέπεια;» ρώτησαν με ένταση. «Λέτε ότι τα χωριά αδειάζουν. Εμείς μείναμε εδώ για να τα στηρίξουμε. Και φτάνουμε στο σημείο να σκεφτόμαστε να φύγουμε».Η φράση αυτή έπεσε βαριά. Γιατί πίσω της δεν υπάρχει απειλή. Υπάρχει εξάντληση.

«Το πρόβλημα είναι στο πεδίο»
Οι δυο νέοι έθεσαν ερωτήματα. «Τι στοιχίζει περισσότερο; Να δώσουμε επιδοτήσεις ή να στείλουμε 10.000 δείγματα σε ένα Ινστιτούτο για έλεγχο κάθε μέρα;»Ζητούν καθημερινή δειγματοληψία, γρήγορα αποτελέσματα, στοχευμένα μέτρα. «Το πρόβλημα γίνεται στο πεδίο, όχι στο γραφείο» είπαν με έμφαση. Όχι καθυστερήσεις. Όχι γενικευμένη παράλυση. Όχι να περιμένουν μια εβδομάδα για απαντήσεις όταν οι υποχρεώσεις τρέχουν κάθε ημέρα.

Μια γενιά που παλεύει να μείνει
Ο διάλογος με τον Χαράλαμπο Αθανασίου ήταν έντονος. Οι φωνές υψώθηκαν. Όχι για εντυπώσεις. Αλλά γιατί η πίεση έχει φτάσει στο όριο.Οι δυο νέοι κτηνοτρόφοι δεν ζήτησαν χάρη. Δεν ζήτησαν προνόμια. Ζήτησαν να μην τιμωρηθούν συλλογικά για μια κρίση που δεν προκάλεσαν. Ζήτησαν να μην παγώσουν τα όνειρά τους μαζί με το γάλα που δεν μπορεί να φύγει από τη Λέσβο.

Και όσο το νησί παραμένει σε καθεστώς πλήρους περιορισμού, το ερώτημα δεν είναι μόνο πώς θα αντιμετωπιστεί η ζωονόσος. Είναι αν θα αντέξει η νέα γενιά της υπαίθρου να συνεχίσει να πιστεύει ότι αξίζει να μένει εδώ.Το αύριο της Λέσβου δεν μπορεί να μπει σε καραντίνα!