Με αφορμή το πρόσφατο ρεπορτάζ της Ευτυχίας Σουφλέρη για το News247 και τα 46 δημόσια νοσοκομεία που δηλώνουν ότι δεν πραγματοποιούν αμβλώσεις, το ερώτημα για το τι ισχύει στην περιφέρεια και ειδικά στα νησιά αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Στη Λέσβο, τα στοιχεία και οι απαντήσεις είναι σαφείς.

Σύμφωνα με τον έμπειρο μαιευτήρα – γυναικολόγο και πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Λέσβου, Παναγιώτη Προβέτζα, από το 2020 μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί 510 επεμβάσεις διακοπής κύησης στο Γενικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης.

Μόνο το 2025 καταγράφηκαν 85 αμβλώσεις, ενώ στα περιστατικά περιλαμβάνονται και γυναίκες προσφυγικής προέλευσης που διαμένουν στη Λέσβο.

Τα στοιχεία αυτά σκιαγραφούν μια διαφορετική εικόνα από εκείνη που καταγράφεται σε αρκετές περιοχές της χώρας, όπου δημόσια νοσοκομεία αρνούνται να παρέχουν την υπηρεσία.

Η εικόνα του 2019: 1 άμβλωση ανά 3 τοκετούς

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία του 2019. Εκείνη τη χρονιά καταγράφηκαν περίπου 550 τοκετοί στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, ενώ οι αμβλώσεις έφτασαν περίπου τις 180 — δηλαδή σχεδόν το 1/3 του αριθμού των γεννήσεων.

Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ότι η διακοπή κύησης αποτελεί υπαρκτή ιατρική και κοινωνική πραγματικότητα και στο νησί, χωρίς να συνιστά «αόρατη» πρακτική.

«Κεκτημένο δικαίωμα από το 1986»

Ο κ. Προβέτζας, που υπηρετεί στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης επί 38 χρόνια και έχει πραγματοποιήσει περισσότερους από 5.000 τοκετούς, υπογραμμίζει ότι η άμβλωση αποτελεί «κεκτημένο δικαίωμα των γυναικών από το 1986».

Υπενθυμίζεται ότι με τον νόμο 1609/1986 (ΦΕΚ 3 Ιουλίου 1986) θεσπίστηκε ρητά το δικαίωμα της νόμιμης διακοπής κύησης. Προηγήθηκε το 1978 νομοθετική ρύθμιση για συγκεκριμένες περιπτώσεις, ωστόσο το 1986 κατοχυρώθηκε το δικαίωμα με σαφές νομικό πλαίσιο. Αξίζει να σημειωθεί ότι η άμβλωση δεν ήταν ποτέ πλήρως «παράνομη» στην Ελλάδα, αλλά έως τότε δεν προβλεπόταν με τη σημερινή θεσμική μορφή.

«Κατά καιρούς υπήρξαν γυναικολόγοι που επικαλούνταν λόγους ηθικής και δεν προχωρούσαν σε αμβλώσεις», αναφέρει ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Λέσβου, διευκρινίζοντας όμως ότι σε επίπεδο νοσοκομείου η ιατρική πράξη πραγματοποιείται, καθώς πρόκειται για θεσμοθετημένο δικαίωμα.

Το χάπι διακοπής κύησης

Σε ό,τι αφορά τη φαρμακευτική διακοπή κύησης (το λεγόμενο «χάπι»), ο κ. Προβέτζας επισημαίνει ότι δεν είναι αποτελεσματικό σε όλες τις περιπτώσεις. Οι γυναικολόγοι του Νοσοκομείου Μυτιλήνης, όπως τονίζει, αξιολογούν εξατομικευμένα κάθε περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη το στάδιο της κύησης και τα ιατρικά δεδομένα.

Η ιατρική προσέγγιση, σύμφωνα με τον ίδιο, παραμένει κλινική και επιστημονική — όχι ιδεολογική.

Το ζήτημα της πρόσβασης στην περιφέρεια

Το πανελλαδικό ρεπορτάζ έφερε στο φως μια άνιση γεωγραφική πρόσβαση σε μια νόμιμη ιατρική πράξη.

Και αγγίζει το ευρύτερο θέμα της πραγματικής εφαρμογής ενός θεσμοθετημένου δικαιώματος στην περιφέρεια, ιδιαίτερα σε νησιωτικές και κλειστές κοινωνίες όπου κοινωνικές και ηθικές πιέσεις ενδέχεται να λειτουργούν αποτρεπτικά.

Στη Λέσβο, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου, η ιατρική πράξη πραγματοποιείται κανονικά. Και αυτό, όπως τονίζει, είναι ζήτημα θεσμικής συνέπειας και σεβασμού σε ένα δικαίωμα που έχει κατοχυρωθεί εδώ και τέσσερις δεκαετίες.