Τρεις διαδοχικές χρονιές πρωταθλήτρια Ελλάδας κάτω των 20 ετών και από το πρωί της Κυριακής, κάτοχος του Πανελληνίου ρεκόρ στα 10.000μ βάδην, καταρρίπτοντας την «αραχνιασμένη» επίδοση της Αθανασίας Τσουμελέκα, που κρατούσε από το 2001. Η Όλγα Φιάσκα, μια ξεχωριστή περίπτωση αθλήτριας στίβου από τα Πάμφιλα, δεν διστάζει να βάλει στη θέση τους -προσκεκλημένη της εκπομπής «99 Και Σήμερα» Στο Νησί 99FM- όλους εκείνους, που κατέχουν θέσεις ευθύνης στον τόπο μας, για τις μεγαλόστομες υποσχέσεις τους σε ότι έχει να κάνει με την ανακατασκευή των ταρτάν, που μένουν στα λόγια εδώ και χρόνια, παρά τις πολύ σπουδαίες επιτυχίες στον στίβο εντός και εκτός συνόρων.

«Προτιμώ να μου πουν "δεν θα φτιάξουμε ποτέ το ταρτάν και παρ’ το απόφαση". Θα το εκτιμούσα πιο πολύ, από το να λένε συνέχεια ότι κάτι θα γίνει και να μη γίνεται στο τέλος τίποτα. Νιώθω ότι κοροϊδεύουν κι εμένα και όλα τα υπόλοιπα παιδιά», επισημαίνει, ρωτώντας ευθέως τους τοπικούς μας άρχοντες, που της δίνουν συνεχώς συγχαρητήρια για τις επιτυχίες της «πρέπει να φύγω δηλαδή από το νησί για να βρω καλύτερες συνθήκες προπόνησης;».

Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση, η Όλγα μιλάει επίσης για το πώς νιώθει μετά το ασύλληπτο «τρεμπλ» χρυσών μεταλλίων (2018, 2019, 2020) και εξηγεί πως μετά από κάποια 24ωρα, αρχίζει πια να συνειδητοποιεί αυτό το τόσο σημαντικό επίτευγμα.

Θυμάται τον εαυτό της, μέσα στα νεύρα, να φωνάζει «Δεν το πιστεύω» στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20 του Μπουρός στη Σουηδία, πριν ένα χρόνο, μετά την ποινή που την ανάγκασε να περάσει 1 λεπτό στο pit lane και συγκρίνει τα συναισθήματά της μονολογώντας την ίδια ακριβώς φράση, αμέσως μετά την κατάρριψη του Πανελληνίου ρεκόρ, το πρωί της περασμένης Κυριακής, στους «Ζωσιμάδες» των Ιωαννίνων.

Η Όλγα Φιάσκα διευκρινίζει ότι δεν την επηρέασε καθόλου ο κορονοϊός και οι περιορισμοί στη χρήση των Σταδίων κατά την περίοδο της καραντίνας, αφού έτσι κι αλλιώς «κατάπινε» αμέτρητα χιλιόμετρα καθημερινά στα Πάμφιλα, συνεχίζοντας την προετοιμασία της, παρότι καταλάβαινε ότι ο μεγάλος στόχος της χρονιάς, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Ναϊρόμπι στην Κένυα δεν θα διεξαγόταν εξαιτίας της πανδημίας.

Γυρίζοντας το χρόνο πίσω, αναπολεί το πόσο διαφορετικά ένιωσε ανεβαίνοντας στα τρία διεθνή της βάθρα, εξηγώντας πως κάθε ένα ήταν ξεχωριστό, από το ασημένιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18 του Γκιορ στην Ουγγαρία (2018), στο χάλκινο στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του Μπουένος Άιρες (2018), αλλά και το χρυσό στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Κ20 του Ιβάνο Φράνκβιστ στην Ουκρανία (2020), μόλις τον περασμένο Μάρτιο, λίγο πριν την καραντίνα.

Μιλάει με τα καλύτερα λόγια για τον προπονητή της Γρηγόρη Κοντό, με τον οποίο έχουν γράψει τόσο σπουδαίες σελίδες στην ιστορία του κλασικού αθλητισμού της Λέσβου, αποκαλώντας τον δεύτερο πατέρα στα εύκολα και στα δύσκολα, αποκαλύπτοντας πόσο δυνατή είναι η σχέση τους.

Για εκείνη, η αγωνιστική χρονιά δεν έχει τελειώσει παρά την επίτευξη του στόχου της, με την 1η θέση στην Ελλάδα και την κατάρριψη του μεγάλου ρεκόρ, αφού θα αγωνιστεί και στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ανδρών – γυναικών, στα 20.000μ βάδην, για την εμπειρία.

Τέλος, αποκαλύπτει τι σκέψεις κάνει για το άμεσο μέλλον, βάζοντας πλώρη για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο το 2021, αν όλα πάνε καλά, συγκινείται μιλώντας για τη στήριξη που εισπράττει από την οικογένειά της, τονίζει πως κάποια στιγμή πρέπει να την… δει και η Σχολή της (έχει περάσει στα ΤΕΦΑΑ Τρικάλων), ενώ ευχαριστεί θερμά και όλους εκείνους που στέκονται στο πλευρό της, ηθικά και υλικά.